“Wanted: Dead is what happens when Ninja Gaiden meets Cyberpunk”

Ik moet eerlijk toegeven dat Wanted: Dead mij niet bekend was toen ik de reviewcode binnenkreeg. Echter deed de omschrijving van de game mij meteen toehappen. Hack-‘n-slash melee combat in een Cyberpunk setting met een dikke vette knipoog naar de jaren 90 kan niet slecht zijn dacht ik. Dat de studio achter deze game, Soleil, bestaat uit mensen die gewerkt hebben aan Ninja Gaiden en Dead or Alive, maakte mij nog enthousiaster. Wanted: Dead is what happens when Ninja Gaiden meets Cyberpunk.

Waarom Wel?

Oude school

Wanted: Dead is een old school hack-‘n-slash/shooter game waarbij jij als speler in de huid kruipt van Hannah Stone, luitenant van The Zombie Squad. Deze eenheid bestaat uit voormalige militairen die oorlogsmisdaden begaan hebben en die hun ‘vrijheid’ enkel te danken hebben aan het feit dat ze deel uitmaken van The Zombie Squad. Zonder het bestaan van deze unit, zouden ze achter slot en grendel zitten.

Na een korte tutorial om gewoon te geraken aan de controls (keyboard & mouse of controller), kan je jouw wapens customizen. Zo moet je kiezen uit verschillende stocks, magazines, barrels, skins en rear sights. De ene stock geeft bv. betere accuracy maar een verminderde recoil. Je heb drie wapens ter beschikking: een rifle en handgeweer (Taker) die je beiden kan customizen, en een katana. Naarmate je progressie maakt, kan je jouw wapen verder customizen.

Dat The Zombie Squad niet bestaat uit brave jongens en meisjes blijkt al meteen tijdens de eerste missie wanneer jij en jouw team wordt opgeroepen voor een missie in het Dauer HQ. Hier wordt meteen duidelijk dat de nadruk van het spel op de actie gaat liggen. Wat hier ook meteen duidelijk wordt is dat de game veel makkelijker speelt met een controller dan met keyboard & mouse. Eens ik switchte naar mijn controller, had ik veel meer controle over de game en speelde het veel leuker.

De opzet van de game is vrij simpel: knal en hak je een weg tot aan het volgende checkpoint. Een checkpoint bereik je wanneer je een gunsmith’s drone tegenkomt. Deze drone vult al jouw munitie en stimpacks aan. Met een stimpack kan je jezelf healen. Je loopt vrij snel vrij veel schade op dus tijdig healen en dekking zoeken is de boodschap. Sterf je voordat je jezelf gehealed hebt, dien je helemaal opnieuw te beginnen vanaf het vorige checkpoint. In sommige missies ben je vergezeld van Doc, één van de leden van The Zombie Squad. Indien hij aan de missie deelneemt, kan hij je éénmaal reviven wanneer je sterft.

Brutaal

De actie in Wanted: Dead is brutaal en bloederig. In tweeën hakken of onthoofden van vijanden zijn slechts twee voorbeelden van de vele finishing moves die deel uitmaken van de game. Deze finishing moves blijven een aangenaam schouwstuk, ook na de honderdste keer. Ze kunnen uitgevoerd worden wanneer je bijvoorbeeld een aanval perfect afweert of wanneer je de vijand bijna volledig hebt afgemaakt.

Het mag er allemaal eenvoudig uitzien en ook zo klinken, maar vergis je niet. De combat in Wanted: Dead is niet van de poes en vergt heel wat oefening en concentratie. Ook dien je doordacht gebruik te maken van jouw wapens. Munitie is beperkt en niet elke vijand laat op te rapen munitie achter. Zit je zonder munitie, zal je moeten wachten tot aan het volgende chekpoint of zal je uitsluitend gebruik kunnen maken van jouw katana. Melee combat met de katana is zonder twijfel het leukste aspect aan de game en hetgeen ik het meeste heb toegepast.

Helaas voor jou zijn er tal van vijanden die ook over een katana beschikken. Deze cyberpunkachtige ninja’s zijn regelrechte moordmachines gestuurd om jou het leven bijzonder zuur te maken. Vrees niet degenen met een vuurwapen maar wel deze met een katana. Om deze ninja’s af te maken, zal je alle aspecten van de combat moeten toepassen: deflecting, dodging, shooting en hacking. En dit allemaal aan een razendsnel tempo.

Minigames

Tussen heel dat brutale geweld door komen de minigames in Wanted: Dead goed van pas. Deze bieden een welgekomen adempauze tussen twee zenuwslopende missies in. De minigames zijn tof en katapulteerden mij terug naar de jaren 90. Vooral de Crane Game deed mij met veel nostalgie terugdenken aan de lunaparken op de kermis. Ook in de Shooting Range zijn er meerdere minigames aanwezig en wordt er een scorebord bijgehouden. Het is ook handig dat je hier jouw wapen kan uitproberen nadat je dit verder gecustomized hebt.

Wanted: Dead zou Wanted: Dead niet zijn mochten er sommige minigames niet van moeilijke aard zijn. Zo kan je samen met jouw teamgenoot Herzog plaatsnemen in een ramenbar en kan je met de gunsmith (gespeeld door Stefanie Joosten en op wie ik na het spelen van Wanted: Dead een gigantische crush heb) plaatsnemen op het podium voor een ouderwetse karaoke waar de tonen van 99 Luftballons zowaar door mijn hoofdtelefoon gonzden. De karaoke minigame en deze in de ramenbar zijn vergelijkbaar met Guitar Hero. Op de tonen van de muziek dienen de juiste knoppen ingeduwd te worden. Alleen gebeurt het nu met keyboard of controller. Zelf beschik ik niet over de vliegensvlugge vingers die nodig zijn om een geweldige score te behalen maar ik ben vrij zeker dat heel wat mensen minstens evenveel tijd gaan steken in de minigames dan in de door combat gedreven missies.

Tot slot is er nog Space Runaway, een typische arcadekast game waar de oudste gamers onder ons mee zijn opgegroeid.

Het spelen van minigames levert trouwens ook XP en collectibles op waardoor er nieuwe skills unlockt kunnen worden in de skill tree. Het levert jou dus sowieso een voordeel op om alle minigames eens uit te proberen.

Waarom Niet?

Te veel is te veel

Zelf ben ik niet vies van uitdagende games. De spellen van FromSoftware zijn niet voor niets mijn favoriete games. Maar nooit liepen in een game de frustraties zo hoog op als in Wanted: Dead. Vooral naar het einde toe ben ik meermaals alle wanhoop nabij geweest.

Bij aanvang van het spel kan je kiezen uit twee moeilijkheidsgraden: Normal en Hard. Van Easy is er geen sprake, wat op zich geen minpunt is. Er is nog een derde moeilijkheidsgraad genaamd Japanese Hard die je achteraf kan unlocken. God mag weten wie de game ooit op deze stand kan en wil uitspelen. Zelf ben ik na veel spartelen tot aan de eindbaas geraakt en dit op de normale moeilijkheidsgraad. Na ontelbare pogingen heb ik de strijd uiteindelijk moeten staken omdat het mij echt niet lukte om hem te verslaan. En opgeven is niet iets dat ik snel doe. Dat heb ik wel geleerd uit de honderden uren die ik al gespendeerd heb aan Soulslike-games.

Hiermee wil ik niet zeggen dat Wanted: Dead veel moeilijker is dan de gemiddelde Soulslike-game want het is een compleet ander genre. Wel vind ik dat de eindbaas overdreven moeilijk is op de normale moeilijkheidsgraad. Dit zal ongetwijfeld tal van mensen tot waanzin drijven en het doen opgeven. Uiteindelijk blijf je als gamer dan met een leeg en mislukt gevoel achter. Dat gevoel had misschien vermeden kunnen worden door de game samen met een vriend of vriendin in co-op uit te spelen. Helaas is dit geen optie in Wanted: Dead.

Performance dip & crashes

Dat een game moeilijk is, hoeft niet noodzakelijk een reden te zijn om hier strafpunten voor te geven. Wel zorgt dit ervoor dat de game veel minder toegankelijk is en het maar een beperkt publiek zal aantrekken.

Wat er wel voor gezorgd heeft dat Wanted: Dead geen 7/10 krijgt, is het feit dat de game ongeveer halverwege ineens te kampen krijgt met een veel mindere performance. Constant zijn er framedrops aanwezig en is de game meermaals gecrasht. Dit heeft tot enorme frustraties geleid omdat de missies tijdens het tweede deel veel moeilijker worden en je nagenoeg alles tot in de perfectie moet uitvoeren om op zijn minst tot aan het volgende checkpoint te geraken. Framedrops en stutters zorgden ervoor dat deze missies nog een pak moeilijker werden.

Aan het einde van de game is er een gedeelte waar ik enorm veel pogingen voor nodig heb gehad om tot aan het checkpoint te geraken. Na poging nummer zoveel lukte het mij eindelijk. Wanneer dan de cutscene startte, crashte de game waardoor ik alles helemaal opnieuw moest doen. Zoiets doet de ontlading natuurlijk helemaal teniet en is een serieuze domper op de feestvreugde.

---