“Kingdom of the Dead is verre van perfect, maar zeker de moeite waard”

Kingdom of the Dead is een kruising tussen de klassieke run-and-gun gameplay van old school first-person shooters en een artistieke schoolboekschets van de verveelde goth achterin de de les. Maar staat de game hierdoor ook sterk in z’n eigen schoenen, of is het slechts een flauwe Doom clone? Ik ploos het voor je uit.

Waarom Wel?

Coole artistieke stijl

Wat meteen in het oog springt, is de handgetekende look van de game. De zwart-witte artstyle is behoorlijk sfeervol en karakteristiek. Het zorgt meteen er meteen ook voor dat donkere ruimtes echt pikzwart zijn, en de schaarsverlichte omgevingen een cruciaal element vormen in de gameplay. Dit alles sluit dan weer nauw aan bij de Lovecraftiaanse stijl die de makers over het geheel gieten.

Running and gunning like it’s 1990

Kingdom of the Dead speelt als de shooters van weleer: Doom, Quake, Duke Nukem 3D, noem maar op, deze titel past qua gameplay netjes in het rijtje. Al snel stuurt de game een hoop vijanden met herkenbare aanvalspatronen op je af. Enkel door in beweging te blijven en onderweg hordes zombies en magiërs neer te maaien heb je enige kans op overleven. In dat opzicht is Kingdom of the Dead verre van origineel, maar ik kan niet ontkennen dat je je als een ware badass voelt als je een headshot raakt met je revolver, je personage het wapen even cool rond z’n wijsvinger draait, en vervolgens een nieuwe headshot knalt op het volgende monster dat je bestormt. Behoorlijk bevredigend, als je het mij vraagt.

Coole herspeelbare levels

Kingdom of the Dead hangt aan elkaar met acht levels, waar je steeds een portaal van de dood moet sluiten. Hoewel enkele van die levels niet zeer bijzonder zijn, zitten er ook enkele memorabele locaties tussen. Mijn persoonlijke hoogtepunt is een Tower, waarin je een duistere toren in het centrum van een stad beklimt om op de top ervan een King Kong-achtig beest moet verslaan. De game laat je van dak tot dak springen, met het nodige valgevaar van dien. Fijn is dat de makers ieder level op drie niveaus beschikbaar stellen, met oplopende moeilijkheidsgraad en toenemende moeilijkheidsgraad. Een fijne extra voor completionists die herspeelbaarheid ten goede komt.

Waarom Niet?

Weinig voldoening

Waar de game je met de verschillende geweren in z’n arsenaal je vaak als een badass laat voelen, moet gezegd dat veel wapens niet altijd een toepasselijk gevoel van impact hebben. Voornamelijk de Shotgun mocht voor mij nog een tikje meer punch hebben. Het grootste probleem ligt bij het magische zwaard dat je meedraagt. Hiermee krijg je nooit echt het gevoel van impact dat je verwacht. Het is zelfs zo slecht dat het steeds moeilijk inschatten is of je wel dicht genoeg bij een tegenstander staat om met het zwaard te doden. Tel daarbij eerder floaty movement controls en je kan stellen dat de gameplay weinig voldoening biedt.

Flauwe eindbazen

Een andere teleurstelling zijn de eindbazen in deze game die behoorlijk weinig memorabel zijn. Niet alleen worden sommige eindbazen op verschillende levels hergebruikt, zoals een soort demonische worm die je tijdens de eerste levels belaagt. Ze zijn ook niet bijster uitdagend om te verslaan. De monsters hebben een beperkte hoeveelheid aanvallen in hun arsenaal die gemakkelijk te ontwijken zijn. Als je een hogere moeilijkheidsgraad instelt, komt die enkel in de vorm van meer andere wezens die je tijdens de boss fight komen lastigvallen. Da’s een beetje een teleurstelling, want de vele vijanden die je anders tegenkomt zijn best goed uitgewerkt.

Ruwe kantjes

Over goede uitwerking gesproken, Kingdom of the Dead had best wel wat meer tijd in de oven kunnen gebruiken. Zo zouden de makers niet alleen de floaty controls op punt kunnen stellen, er zouden ook een pak minder bugs en glitches in het eindresultaat opduiken. Nu spawnen vijanden vaak in muren, zodat je er niet aan kan, bijvoorbeeld. Ook heb ik enkele keren de game opnieuw moeten opstarten omdat het mijn progress vergeten leek.

Op één map was ik tijdens het verkennen zelfs in staat om een deel te bewandelen dat duidelijk niet te bedoeling was. Enkel om dan, eens ik enkele stappen in dit gebied had gezet, nieuwe grond onder me te zien inladen, zodat ik niet terug kon wandelen naar het startpunt. Zulke zaken geven de game eerder een early access-gevoel, wat het voor alle duidelijkheid niet is.

VERDICT

6

Kingdom of the Dead is verre van perfect. Maar als retro shooter met een unieke art style doet het spel zeker z’n dienst. Enkel jammer dat de controls wat floaty aanvoelen en de eindbazen maar weinig soeps zijn. Ook mocht er nog wat meer zorg gestoken worden in de afwerking.

Pluspunten
+ Unieke art style
+ Heerlijke retro FPS gameplay
+ Toffe levels met zekere herspeelbaarheidsfactor

Minpunten
Controls voelen wat floaty aan
Zwaard mist gevoel van impact
Zeer flauwe eindbazen
– Bugs en glitches

Kingdom of the Dead
Beschikbaar vanaf 10/02/2022
Beschikbaar op PC
Gespeeld op PC
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Lazlo

De legende gaat dat Lazlo's eerste woordje "PlayStation" was. Straf, want Sony's iconische console verscheen pas twee jaar na z'n geboorte. Desondanks omschrijft Lazlo zichzelf intussen als een ware platform-agnost en verdeelt hij de koek tussen z'n PlayStation 5, Nintendo Switch en pc. Op genre-vlak is hij een alleseter, al heeft hij een bijzondere voorliefde voor alles met een sterk verhaal, of waar hij zich urenlang met z'n vrienden in kan verliezen.