Dit is de review van de campaign, de multiplayer volgt later omdat we die natuurlijk eerst uitgebreid moeten kunnen spelen.
Er zijn genoeg spelers die de campaign van Call Of Duty jaarlijks links laten liggen, omdat je deze game nu eenmaal koopt voor de multiplayer. Hoewel dit statement grotendeels waar is, zijn de filmische achtbaanritten die COD presenteert in z’n single player campaigns vaak zeer de moeite. Ik kijk er alvast elke editie opnieuw naar uit. De laatste jaren waren er her en der wat missers, dus was het hopen dat Modern Warfare 4 terug positief raak zou schieten. De komende dagen gaan wij volop aan de slag met de hoofdmoot en de volledige review van MW4, maar hier lees je onze bevindingen van de story mode alvast.
Waarom Wel?
Mayhem in Korea
Het vierde deel van de reboot van Modern Warfare begint met een handige recap. Er is genoeg gebeurd in de eerste drie delen en het verhaal is niet altijd even rechtlijnig of overzichtelijk geweest. De cutscenes zijn steeds van een enorm sterk niveau maar soms denk je al eens “Wie is dit nu alweer en is dit momenteel mijn vriend of vijand?” Zo gaan ze alvast handig te werk met de leuze “Trust no one”, want wij weten het ook niet meer.
Het is dan ook goed dat Modern Warfare 4 naast de geliefde karakters als Captain Price en Ghost een hele resem nieuwkomers in de mix smijt. Je maakt al snel kennis met Mayhem-1, een Zuid-Koreaanse squad met buitenlandse versterking die terechtkomen in een grootschalig conflict. Noord-Korea plant een plotse invasie in Zuid-Korea. Call Of Duty zet dit jaar duidelijk in op z’n Aziatische markt met gehele stukken die zich volledig met Koreaanse spraak voltrekken.



Bond-Wick Warfare
Er wordt veel tijd gespendeerd aan de sfeer en kameraadschap van je crew, waardoor je jouw teamgenoten echt leert appreciëren. Het overgrote deel van deze campaign zal je in Korea spenderen, wat ook een frisse, verse locatie is binnen het COD-imperium. Deze story voelt eigenlijk aan als twee verhalen door elkaar, waarbij de delen met Captain Price veel meer de “verplichte wereldreis” onder handen nemen.
De delen met Price spelen ook zeer anders. Price is een eenmansleger die in zeer atypische situaties en locaties terecht komt. Deze stukken voelen vaker aan als John Wick of James Bond dan COD, maar zijn daarom niet minder cool. Maar dat échte gevoel van moderne oorlogsvoering? Die échte ziel van Call Of Duty? Die vind je vooral terug in de Koreaanse setting. Er is dus genoeg variatie, al ging mijn hartje vooral sneller slaan als Price en z’n wraakmissie naar de achtergrond verdween. De tweede helft van de campaign is zo nog een pak sterker.



Weg met de spons
De gameplay en gunplay in deze story mode is exact zoals je deze zou verwachten. Het voelt weer aan als klassieke COD en dat is goed. In de Beta zagen we nog bullet sponges verschijnen maar die zijn wijselijk teruggetrokken uit Korea nog voor de full release. Grafisch zijn er weer enkele knappe set pieces en de audio is opnieuw heerlijk Hollywood. Vooral de achtervolging-scènes (en dat zijn er een heel aantal) zullen je adrenaline in geen tijd omhoog krijgen.
Ook qua missiedoelen zit de pacing perfect en raak je een locatie of objective nooit beu. Soms is het zeer lineair, soms enorm open ended. Steeds raak je voldoende betrokken bij de actie. Niet zozeer bij de besluiten, en die zijn soms moeilijk te slikken.



Waarom Niet?
Ik herken jou niet meer
Zonder in detail te gaan is er één karakter wiens acties in deze COD mij vaak deden fronsen. Ik kon mezelf steeds minder vereenzelvigen met deze persoon tot het punt dat ik hoopte dat het slecht afliep voor dit karakter. Soms geeft de game je de illusie van vrije wil of een beslissende keuze te kunnen maken, maar da’s steeds een valselijk gevoel. Dat lijkt me maar half de bedoeling te zijn. Zo lijken de schrijvers te vergeten waarvoor sommige personages staan, al doet oorlog vreemde dingen met een persoon.
Één van de nieuwkomers in dit deel wordt gespeeld door de onnavolgbare Mads Mikkelsen. Hij vertolkt zijn rol subliem, maar krijgt te weinig tijd om echte diepgang te creëren. Dat komt vooral doordat de eerste helft van dit verhaal te druk bezig is met losse eindjes van MW3 vlug vlug op te lossen en zo de conclusie te snel passeert in het tweede deel. Gelukkig blijven de cutscenes en story beats tussendoor wel cool en zijn er meerdere geslaagde plottwists.



Alles is verbonden
Het einde van de campaign krijgt een tie-in die je meteen richting de gamemode DMZ stuurt. Bij de vorige COD’s bleek wel dat de onstilbare drang om van alles één geheel te maken er soms voor zorgt dat het vreemder en onlogischer wordt. Laat de campaign toch gewoon z’n eigen ding zijn. We hoeven écht geen achtergrond bij al die operators en wapens in de multiplayer. Gelukkig heeft deze campaign meer dan genoeg vlees aan het bot om absoluut het spelen waard te zijn.
Trailer
Reviews op Pragalicious zijn onafhankelijk. Wij krijgen meestal een reviewcopy van uitgevers, ontwikkelaars of PR-kantoren. Als dat niet het geval is, kopen we de games zelf. De partij die ons een reviewcopy bezorgd, heeft op voorhand geen inzicht in onze reviews. Ze hebben geen invloed op de inhoud en ons oordeel.
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.
Gespeeld op PlayStation 5
Call Of Duty grijpt terug naar de essentie van wat een geslaagde COD-campaign maakt. Fast-paced actie, coole locaties, veel variatie en de ene adrenaline-stoot na de andere vliegen je om de oren. Korea is een heerlijke background voor deze bombastische verhalen en de nieuwe karakters nemen met verve de spotlight over van ouwe getrouwe gezichten. Al doen sommige beslissingen van personages de wenkbrauwen hoog fronsen en is COD soms iéts te veel James Bond, er is meer dan genoeg te zien en te beleven in deze campaign om dit altijd mee te pikken. Deze achtbaanrit moet je gereden hebben.
Pluspunten
- Koreaanse setting is zeer cool
- Het ene grave moment na het andere
- Bombastische filmpjes en muziek
- Vlotte gameplay en gunplay
- Veel variatie
Minpunten
- Verhaal doet af en toe de wenkbrauwen fronsen
- Te weinig screentime voor Mads Mikkelsen
- Vals gevoel van vrije wil
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.



