“I Hate This Place wordt één van de indiehits van 2026”

Adaptaties zijn van alle tijden en vind je in alle soorten en maten. I Hate This Place mag zich gerust in die ellenlange lijst zetten van vele titels. Deze game is geen letterlijke adaptatie maar eerder een project dat ontsproten is uit een inspiratiebron. Rock Square Thunder, een studio opgericht ex Bloober Team medewerkers, haalden hun mosterd bij de gelijknamige comic van auteur Kyle Starks. Het kreeg in 2023 zelfs enkele nominaties wat hun veel lof en respect opleverde in de comic-industrie. Of mijn nominaties al klaarliggen voor deze survival horror komt u te weten in onderstaande review van I Hate This Place.

Waarom Wel?

Cult, horror en familiemysterie

In I Hate This Place kruipen we in de huid van Elena. Een puber die op zoek is naar wat er met haar moeder is gebeurd en wat er allemaal gaande is in het eens zo rustige dorp waar haar roots liggen. Ze neemt het niet enkel op tegen de mysterieuze figuur The Horned Man. Daarnaast moet ze ook haar beste instinct bovenhalen tegen cult leden, gemuteerde spinnen en andere ongure types of wezens. De zoektocht naar het verleden van haar familie, een vermiste vriendin en heel wat andere onbeantwoorde vragen leiden Elena naar uitdagingen en fascinerende locaties.

80’s comic sausje

De manier waarop de game in beeld gebracht wordt voelde echt aan alsof ik in een comic book uit de eighties aan het wandelen was. Van sound effects tot kleine details zoals tekst boven geluiden. Denk hierbij aan voetstappen of een knisperend haardvuur, droegen bij aan dit gevoel. Elementen van een soort Outlast Light en met momenten een lichte paniek die opeens meester van me werd, en er een golf van machteloosheid op me afkwam. In I Hate This Place werd meermaals duidelijk dat ik de situatie eerst goed moest analyseren, in plaats van blindelings de inner rambo in me los te laten. Doorheen de game zijn er genoeg kisten en andere zaken om te looten. Maar hier kom ik later in deze review op terug.  

Voor mij is de eighties sound het paradepaardje van de game. Rock Square Thunder heeft moment en sound perfect op elkaar afgestemd, en dit allemaal in de sfeer van de jaren 80. Hoewel ik een kind van de jaren 90 ben, kan ik de geluidseffecten uit een decennia eerder zeer hard waarderen.

De dag- en nachtcyclus in de game geeft de engheid van I Hate This Place nog een boost. Krakende takken, geschreeuw in de verte of willekeurige events zoals koeien die ontvoerd worden door aliens hielden me steeds scherp en op mijn hoede. De setting die telkens opnieuw werd gecreëerd verdiend alle lof. De map ligt bezaaid met save stations, weinig risico dus om vooruitgang te verliezen.

Gebied per gebied

De game speelt vrij lineair maar toch is er ruimte om lichtjes te exploren. Geen gebieden waar het voelt alsof je in een labyrint aan het vertoeven bent, en de weg terug een onbegonnen zaak lijkt. De ranch van Elena’s nonkel en tante dient als centrale hub, waar we even konden uitrusten van al dat onheil. Deze veilige plek in de game diende niet enkel om te bekomen maar bood heel wat meer mogelijkheden dan dat. Een eigen moestuin om zelf eten te voorzien in plaats van overal te gaan zoeken naar proviand. Daarnaast kon ik ook mijn eigen schroothoop neerplanten. Die leverden me spullen op om wapens, kogels en andere nuttige dingen te craften. Tijdens de avonturen van Elena vond ik blauw printen voor wapens, nieuwe nutsvoorzieningen en decoraties. Die ranch kon zeker wat opfleuring gebruiken.

What the Fuck?

Om het verhaal die extra dimensie te geven en echt te laten aanvoelen als iets waardig hield Elena een sketchboek bij. Handig om terug te grijpen naar het verhaal en de bizarre zaken die reeds aan bod gekomen zijn.  Niet enkel het hoofdverhaal over de mysterieuze cult doet ertoe, ook nevenmissies hebben hun meerwaarde aan het verhaal. Ze brengen een humoristische ondertoon die in de meeste omgevingen meer dan welkom is. Ik moest hardop lachen met sommige titels van achievements die meedeinen op die humor. I Hate This Place is een cozy titel vol met onverwachte gebeurtenissen die een lichte ‘What The Fuck’ bij mij naar boven brachten soms. Het zijn die zijpaden die de concentratie op het hoofddoel even doorbreken. Een welkom tussendoortje net als I Hate This Place.

Waarom Niet?

Wat valt er nog te zeggen?

Eigenlijk valt er weinig negatiefs te zeggen over I Hate This Place in deze review. Buiten een paar bugs en irritante vijanden die iets beter hadden uitgewerkt worden kan ik alleen maar laaiend enthousiast zijn over deze titel. (Ex) Bloober Team medewerkers bewijzen nog maar eens wat ze kunnen verwezenlijken.

Trailer

---