Onze vriendenlijst die op launch Battlefield 6 aan het spelen was had veel weg van een waslijst waar geen droogkast tegen opgewassen is. Om maar te zeggen: het hype-level voor deze online shooter ligt hoger dan een limbo-lat waarvoor ik mij op stelten zelf niet hoef te bukken. De makers noemen het zelf zonder schroom een nieuwe evolutie in het gamelandschap en de nieuwe standaard voor first person shooters. In ieder geval: all-out warfare is helemaal terug en ik wil dingen zien ontploffen! Hoe glorieus zijn de explosies op dit slagveld? Je ontdekt het allemaal in deze review van Battlefield 6!
Waarom Wel?
Militaire cinema
De mensen die een Battlefield-titel voor de single player campaign kopen zijn op één hand van een oorlogsveteraan die z’n granaat te lang vasthield te tellen. Toch hoorde ik bij het kleine groepje dat ietwat teleurgesteld was toen vorige titel Battlefield 2042 besloot om deze volledig achterwege te laten. Net zoals bij rivaal Call Of Duty kan ik altijd wel genieten van een kortere, filmische militaire rollercoaster-ervaring.
In BF6 is de campaign terug van weggeweest. Doorheen een kleine zes uur gaf deze mij exact wat ik er van wou. Een filmische ervaring, enkele prachtige oorlogstonelen over de hele wereld en zeer coole set-pieces vol destructief geweld. Soms is het zeer lineair, soms kreeg je een sandbox met enkele objectives voorgeschoteld die je kan aanpakken zoals je het zelf belieft. Het doorlopende verhaal is zoals vaker militaire blabla die niet echt blijft plakken. De band tussen jou en je squad daarentegen werkt wel.
Zelfs dit korte epos voelt al meteen zeer Battlefield aan en leert je enkele kneepjes vooraleer je in de totale online oorlog terecht komt. Ik raad iedereen die BF6 in huis haalt aan om deze te spelen. Het is zeker je tijd waard en je mond zal meer dan eens open vallen.

Smeken om de medic
Tijdens de single player vallen ook al twee zaken op die evenwaardig in de multiplayer terugkeren: audio en graphics. Grafisch is Battlefield altijd een imposant paradepaardje. Al zijn er ditmaal enkele zaken die me deden fronsen, in het algemeen blijft dit een zeer sterke standaard. Vooral de omgevingen (en hoe deze vernietigd worden) zijn een streling voor het oog. Helaas verwachten we zó veel van Battlefield dat ditmaal de wauw-factor een pak minder is, aangezien de vooruitgang ten opzichte van Battlefield 2042 niet enorm te noemen is.
De audio is wel volkomen om van te watertanden. Alle geweren klinken heerlijk doorheen de headset en ook tanks, jets en schreeuwende teamgenoten die om een medic smeken klinken gewoon supervet. Je waant je echt op het slagveld tussen alle chaos. Voeg daar de heerlijk iconische soundtrack aan toe en je hebt een totaalpakket dat bijna niet beter kan.
Close quarters mayhem
Het mag dan wel uitstekend klinken en er verdomd goed uitzien, je wil natuurlijk vooral dat het lekker speelt. Battlefield 6 brengt op release 9 maps (waarvan 8 nieuwkomers en 1 remake) en een zeer brede variatie aan gamemodes. De maps zitten vaak per twee geclusterd per locatie zoals Gibraltar, Cairo en New York. Verder reizen we ook naar Liberation Peak in Tajikistan en het fictieve Mirak Valley. Meeste maps hebben hun eigen sfeer en typerende kenmerken.
Die kenmerken zitten hem vooral in het kleurenpallet dat per map verschilt. Verder bevat New York de meest iconische locaties en is Gibraltar het kleurrijkst. De focus ligt bij deze Battlefield duidelijk vaker bij close quarters combat. Proberen ze zo steeds meer COD-zieltjes voor zich te winnen? Het lijkt er alvast sterk op. In heel wat maps had ik maar al te graag m’n shotgun bij om vijanden van dichtbij te begroeten, zelfs in grootschalige gamemodes. Wie liefst die wijds open, klassieke Battlefield-ervaring heeft vertoeft het beste in de BF3-remake map Operation Firestorm.
Ook tanks moeten in heel wat maps goed kunnen manoeuvreren doorheen de smallere straten. De tijd dat je minutenlang kon bollen van punt naar punt en vanop ruime afstand kon afvuren, lijkt achter ons. Gelukkig kan een goede tank (plus dito Engineer) nog steeds genoeg impact hebben om het tij te keren. Voor jets en heli’s is er maar een kleine bijrol weggelegd in deze editie. Ze zijn slechts in een handvol maps en specifieke modes beschikbaar.

Dat escaleert hier nogal
Persoonlijk ben ik geen fan van de meer close quarters-approach die bij bepaalde stukken de bovenhand neemt, al is het een keuze die je ook niet per se een nadeel kan noemen. Het hoéft niet voor mij maar je hoort mij niet klagen (en wel juichen) als vier vijanden na elkaar in de loop van mijn blaffer komen kwebbelen. Battlefield en COD kijken wel vaker naar elkaar. Je zit bijvoorbeeld ook veel sneller in gevaarlijk gebied dan je zou denken in deze Battlefield 6. Heel vaak duikt de vijand al na een twintigtal (soms tiental) seconden op in de nabije verte (op Conquest na). Da’s even aanpassen. Maar dat de XP-tokens in Battlefield nu ook nét zoals in COD al beginnen af te lopen terwijl je nog in de menu’s zit en zo kostbare tijd verliest? Awoert.
Qua game modes keren de klassiekers Conquest, Rush en Breakthrough terug. Conquest is nog steeds de meest open ervaring die vaakst ook het meest chaotisch speelt omdat het gevaar van elke richting kan komen. Het is dé originele BF-ervaring. Breakthrough brengt je evenzeer doorheen heel de wereld met mission targets die elkaar opvolgen. Rush is compacter maar nog steeds 100% eigen aan deze reeks. Met een handvol kortere gamemodes erbij heb je weer héél wat content waarin iedereen z’n ding wel zal vinden.
Nieuwkomer bij de modes is Escalation. Deze mode begint als een normaal partijtje Conquest maar naarmate de partij vordert verdwijnen bepaalde capture points. Zo word je naar elkaar toe gedreven en “escaleert” het conflict. Slimme titel dus, oké game mode. Niks spectaculairs nieuws maar het speelt best goed.
Grote klasse(n)
Een ander deeltje cultureel erfgoed van deze reeks is het klassensysteem. Dat is terug van weggeweest en pakt het weer ouderwets aan met Assault, Engineer, Support (waar ook Medic ondervalt) en Recon. Je hebt idealiter alle klassen nodig voor een vlotte overwinning. Je kan elk type gun gebruiken in elke klasse, maar wordt lichtjes gepusht richting de “aangeraden” guns door subtiele passive perks.
Wél locked per klasse zijn de gadgets. Zo heeft de Support z’n defibrillator bij, de Engineer z’n anti-tank mijnen en de Recon een drone om alle vijanden te taggen. Ook enorm leuk zijn de abilities die uniek zijn per klasse. Op een Assault kan je veel sneller spawnen als die net uit combat is. Een Engineer kan heel wat explosion damage aan om z’n tank te blijven repareren. Een Recon kan een headshot uitdelen die zo dodelijk is, dat reviven geen optie meer is. Blijven liggen, jij.
Het zijn dit soort tactische onderdelen die van deze reeks maken wat ze is. Al is de time to kill intussen zo laag dat reflexen ook een belangrijk deel zijn geworden, Battlefield blijft vooral leunen op teamwork, communicatie en tactische beslissingen. Niks is heerlijker dan wanneer je met je squad een tank kan flankeren, opblazen en vervolgens het punt kan capturen en defenden. Ze hebben niet gelogen: teamwork makes the dream work. Met vloeiende gunplay en gameplay is het snel leuk vechten.

Waarom Niet?
Geen trein of tornado
De standaardkwaliteit van Battlefield is gewoon é – norm sterk. De solide basis waarop Dice hier bouwt is van uitstekende kwaliteit en levert bijna per definitie een ervaring af die zeer genietbaar is. Wat helaas duidelijk is na enkele tientallen uren knallen: ze hebben ditmaal extra op veilig gespeeld. Battlefield 6 is naar Battlefield-normen best gewoontjes.
Er zijn geen behemoths zoals Battlefield 1 die had, waarbij je stalen zeppelins zag neerstorten, boten zag zinken of treinen zag ontsporen. Er is geen levelution zoals in Battlefield 4 waarbij de hele map hertekend werd door een tornado of een overstroming. Er is zelfs geen dynamic weather zoals Battlefield 2042 had, waarbij een plotse zandstorm het slagveld hertekende. Partijtjes in BF6 beginnen zo vaak zoals ze geëindigd zijn en kennen minder verandering tussendoor.
Niet totale vernietiging
De nieuwe feature “Tactical Destruction” baart wat mij betreft een muis. Dezelfde gebouwen zullen steeds instorten op dezelfde manier. Qua destructie is dit nog steeds één van de zotste games die er bestaat, maar we zijn meer gewend dan dit. De kraan zien kantelen in Mirak Valley is cool maar veel meer vette set-pieces zijn er niet.
Tuurlijk is het soms nog genieten geblazen wanneer je een sniper begraaft onder het puin of de zijkant van een gebouw tot brokstukken herleidt, maar ik merk een licht gebrek aan die “Only In Battlefield”-moments waar we zo op geilen. “New Sobek City” is een stad die nog volledig in de steigers staat en je gaat me vertellen dat die gebouwen niet als een kaartenhuisje kunnen instorten? Komaan.

Gelei & dode huisjes
Grafisch blijft BF een powerhouse maar hier en daar laat deze release steken vallen. Heb je al eens naar het water gekeken in de New York-maps? Ik wist niet dat de East River van gelei gemaakt was. Door de kleurenmix en het soms eentonige palet is het af en toe lastig vijanden te spotten, ook al staan ze niet per se verstopt. In maps zoals Siege Of Cairo en Manhattan Bridge zijn er teveel huisjes die naar nergens leiden en voor frustrerende omwegen zorgen.
Het blijft vreemd om te stellen dat ondanks het hele pakket dat Dice en EA op launch afleveren, ik af en toe op mijn honger blijf zitten. Tuurlijk ga ik deze nog talloze uren knallen gepaard met het nodige amusement (en frustratie). Daarvoor is mijn liefde groot en deze titel meer dan degelijk genoeg.
Maar dé volgende stap in het FPS-landschap? Die ervaring die iedereen los van z’n sokken ging blazen? Nee, dat is deze game voorlopig niet. Ze tikken qua score bijna de 8 aan maar blijven wat mij betreft voorlopig steken op gewoon “goed”, waarvoor ik ze een 7 bedeel.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
Battlefield 6 is een zeer strakke FPS die iets te veel op veilig speelt. De standaard van deze reeks is enorm hoog: je krijgt een solide shooter met knappe graphics (al is de stap vooruit miniem), heerlijke audio en vlotte gameplay. Dit nieuwste deel legt de focus vaker op close quarters combat zonder z’n roots te vergeten. Er zijn gewoon minder memorabele momenten zonder behemoths, levelution of dynamic weather. Die “tactical destruction” valt toch iets vaker tegen dan dat het voor wauw-momenten zorgt. Tactisch samenwerken met je squad blijft een waar plezier op de bombastische slagvelden. Toch verwacht ik nog net wat meer van mijn geliefde reeks.
Pluspunten
- t Is Battlefield, of course this kicks ass
- Vlotte gameplay
- Heerlijk scherpe audio
- Zeer goed klassensysteem met unieke gadgets & perks
- Meer dan genoeg content qua maps & modes
- Zeer leuke single player campaign
Minpunten
- Water lijkt op confituur
- Geen behemoths, geen levelution, geen dynamic weather = minder spektakel
- Minder “Only In Battlefield”-momenten
- “Tactical Destruction” is niet zo indrukwekkend als gehoopt
- Sommige maps bevatten teveel doodlopende steegjes/huisjes
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.












