Sinds de onthulling in 2016 heeft Lost Soul Aside een haast mythische status opgebouwd. Fans keken al die jaren reikhalzend uit naar deze ambitieuze actie-RPG, die ooit begon als het droomproject van één persoon en uiteindelijk uitgroeide tot een titel ondersteund door Sony met een team van veertig man. Maar de vraag is: kan de game de enorme hype waarmaken?
Waarom Wel?
Final Fantasy vibes
Visueel imponeert Lost Soul Aside meteen. De game ziet er prachtig uit voor een game die zo lang in ontwikkeling is. De omgevingen zijn gedetailleerd en kleurrijk, en de personages en vijanden zijn tot in de puntjes uitgewerkt. De CGI cutscenes tussendoor zijn van een even hoog niveau en zorgen voor een filmische ervaring. Het is wel spijtig dat de game af en toe last heeft van stuttering bij het inladen van nieuwe gebieden. Wat ook opvalt is dat ze her en der inspiratie gehaald hebben uit Final Fantasy.
Niet alleen visueel zoals de gebieden en enorme wapens maar ook verhaal gewijs werd er vooral gekeken naar Final Fantasy 15. Maar hier kom ik nog op terug verder in mijn review. Visueel dus zeker niet slecht ondanks dat het wel wat vibes heeft uit de Final Fantasy franchise. Is dit slecht? Niet per se, maar het speelt zo wel op safe met voorspelbaarheid als rode draad.
Een veelbelovende maar trage start
Ook de gameplay begint veelbelovend en is ongetwijfeld een van de sterkste punten. Je hebt de beschikking over een groot arsenaal aan skills en wapens, die je naargelang kunt combineren. Dit creëert een dynamisch en diep vechtsysteem. Je kunt vijanden de lucht in katapulteren, spectaculaire combo’s aan elkaar naaien en met snelle wapenwissels constant in beweging blijven. Bovendien kun je de speciale ‘Arena’ krachten gebruiken, vernoemd naar je metgezel. Deze skills geven je extra aanvalsmogelijkheden, zoals het oproepen van een reeks projectielen of het creëren van een energieveld, en geven de gevechten een extra dimensie.
Het is duidelijk dat de game inspiratie heeft gehaald uit klassiekers zoals Devil May Cry en Final Fantasy, en dat is een zegen voor de fans van het genre. De gevechten zijn hierdoor in de basis spectaculair en voelen krachtig aan, waardoor de eerste uren van de game een adrenalinekick geven die je scherp houdt. Toch voelt het spel heel traag aan ondanks alle snelle combo’s, en dit heeft één eenvoudige reden: skill trees.
Huh skill trees hoor ik u denken? Inderdaad! Want ondanks de coole combo’s die je kan doen zit alles weggestopt onder tal van verschillende skill trees. Zo heeft ieder wapen zijn eigen soort tree waardoor je toch al wat uren moet steken om een paar coole moves bij te krijgen. Het duurt wel een tijdje vooraleer de coole combo’s aan de beurt komen. Dit zorgt ervoor dat het spel zeer traag aanvoelt in het begin, en het verhaal helpt daar ook al niet aan.
Waarom Niet?
Voorspelbaarheid als rode draad
Het verhaal volgt Kaser, die wees werd door een oorlog tussen het Keizerrijk en Frosthold en zich aansluit bij de verzetsgroep GLIMMER. Tijdens een aanval op de hoofdstad verschijnen mysterieuze wezens genaamd de Voidrax, die zielen stelen, waaronder die van Kasers zusje Louisa. Kaser versmelt met de Voidrax Lord Arena, ontsnapt en begint een reis om zijn zus te redden. Ze ontdekken dat een oude Voidrax genaamd Aramon het zegel wil vernietigen dat hem en zijn leger vasthoudt door menselijke zielen te verzamelen in Soul Crystal Fragments, verspreid over verschillende dimensies. Kaser en Arena moeten deze fragmenten vinden en het zegel beschermen.
Ik heb het telkens al gezegd, maar voor mij is een verhaal in een story driven game veruit het belangrijkste. Als de gameplay saai en repetitief is, dan heb je op zijn minst nog een goed verhaal die je er doorheen trekt. Helaas is dit hier niet het geval. Het voelt als een typisch JRPG-verhaal met herkenbare plotwendingen en personages.
Dit hoeft geen probleem te zijn, zolang het maar boeiend en meeslepend is. Maar ook hier faalt Lost Soul Aside. Het verhaal is niet vernieuwend en heeft weinig verrassingen in petto. De game speelt zo op safe dat de ervaring al snel saai en voorspelbaar wordt. En laat dit laatste net de rode draad doorheen de game zijn.
Oppervlakkige bossfights
Hetzelfde geldt voor de bossfights. Hoewel ze visueel indrukwekkend zijn met hun bombastische designs en effecten, stelt de gameplay teleur. De gevechten voelen vaak te makkelijk aan, of erger nog, ze herhalen zichzelf te veel. Iedere fase van een baasgevecht is meestal een kopie van de vorige, met hooguit één extra aanval om je te verrassen. Waar andere games je op het puntje van je stoel krijgen met spannende, dynamische gevechten en unieke mechanics, voelt het in Lost Soul Aside al snel als een taak die je moet afwerken. De confrontaties missen de spanning en uitdaging die je verwacht in een actie-RPG van dit kaliber.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
Lost Soul Aside is een game met een geweldige visuele presentatie en een veelbelovend vechtsysteem, maar het is niet meer dan dat. De game valt ten prooi aan repetitieve gameplay, voorspelbare baasgevechten en een middelmatig verhaal. De schitterende locaties en gevarieerde skills kunnen niet verbergen dat de game een gemiste kans is. Lost Soul Aside speelt te veel op safe en levert daardoor een game af die er prachtig uitziet, maar te weinig te bieden heeft. Liefhebbers van hack and slash-games kunnen zich er een paar uur mee vermaken, maar het is geen titel die de geschiedenisboeken zal ingaan.
Pluspunten
- Visueel ziet het er dik oké uit
- Variatie in locaties
- Uitgebreide maar trage skillsets
Minpunten
- Te voorspelbaar
- Flauwe bossfights
- De zoveelste RPG in een dozijn
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
