“Assassin’s Creed Shadows is een fantastische game die op vele vlakken uitblinkt”

Wat heb ik er lang op moeten wachten, en wat voor een lijdensweg moet het geweest zijn voor Ubisoft. Maar eindelijk is het zover! Mijn favoriete spelreeks van de voorbije jaren, en dit reeds sinds 2007, bevalt eindelijk van een nieuwe telg. Black Flag is mijn favoriet uit de ‘oude’ generatie, en Valhalla uit de ‘nieuwe’ generatie. Of Assassin’s Creed Shadows een plek in mijn assassijnenhart kan veroveren, lees je in deze review.

Voorwoord

Voor alle duidelijkheid voordat ik aan mijn review begin: er was de voorbije maanden, jaren heel wat controverse rond Assassin’s Creed Shadows. Zo is er de kritiek op Yasuke the Black Samurai. De introductie van Yasuke, een historische figuur, als hoofdpersonage heeft geleid tot veel kritiek. Sommige critici vinden dat Ubisoft afwijkt van hun gebruikelijke historische authenticiteit door een echt historisch figuur op te nemen in plaats van een fictief personage.

Daarnaast vinden ook heel wat mensen dat Ubisoft te weinig of geen correcte aandacht besteed heeft aan de Japanse cultuur uit die periode.

Mijn mening hierover? Laat dit absoluut niet aan je hart komen. Start met een open blik aan Shadows en geniet van elk moment dat je aangereikt wordt in deze fantastische avonturentitel. Of zoals een collega recent tegen me zei bij een bepaalde opdracht: “Praga, het moet niet altijd moeilijk zijn. De oplossing of het antwoord ligt altijd ergens in het midden, en je kan nooit voor iedereen goed doen.” Het ligt er dus aan, aan wat jij zelf verwacht…

Waarom Wel?

Twee gezichten

Assassin’s Creed Shadows is een game met twee gezichten. Enerzijds heb je de stoere, robuuste tank Yasuke. Anderzijds de snelle, wendbare maar fragiele Iga shinobi Naoe. Omdat ik recent Dragon Age: The Veilguard, Eternal Strands en Avowed heb uitgespeeld, koos ik voor mijn review voor Naoe, en niet voor de meer rechttoe rechtaan gameplay van Yasuke. Daar zijn meerdere redenen voor.

Ten eerste had ik, na het betere hak- en steekwerk uit de eerder genoemde games, zin in een stealth aanpak. Een aanpak die, naar mijn bescheiden mening, thuishoort in de Assassin’s Creed games. Ten tweede vind ik dat Noae meer variatie en afwisseling biedt in gameplay. Denk aan werpmessen, een katana, tanto, mijn favoriet de Kusarigama en een klimhaak om zich snel/hoog te verplaatsen of afstanden te overbruggen. Ze slaat toe vanuit de schaduw, struiken, bomen, kisten en waterputten. In het donker is ze onzichtbaar, wat handig is aangezien ze kaarsen kan doven. Vanaf het begin beschikt ze ook over de iconische hidden blade en eagle vision.

Ik moest ook meer nadenken over hoe ik bepaalde situaties zou aanpakken, en de omgeving in mijn voordeel zou gebruiken. Dit omdat ze, zoals eerder gezegd, geen moordmachine à la Yasuke is, maar een fragiele sluipmoordenares die geen tien tegenstanders tegelijk aankan. Bovendien spreekt haar persoonlijke verhaal me ook meer aan.

Een shitload aan content

En toen sprak MrRolfson de gevleugelde woorden: “Praga, ik raad je om voor de review te focussen op de hoofdverhaallijn.” Ik antwoordde “Goed plan Kev!” Ik hield het welgeteld 10 seconden vol… In het begin heb je natuurlijk niet veel keus. Maar eens je de spelwereld intrekt is het andere koek… Wie mij kent weet dat ik de lokroep van icoontjes niet kan weerstaan. Er valt, om het in het Engels te zeggen, een shitload te doen in de uitgebreide, levendige en bruisende spelwereld van Shadows. En er is niets zo plezant om die open-spelwereld te ontdekken.

Wat valt er dan zoal te beleven in Assassin’s Creed Shadows vraag je? Beginnen doe ik met de hoofdverhaallijn, en zijmissies die deels verbonden zijn, of net niet met die verhaallijn. Daarnaast een pak nevenactiviteiten die altijd wel iets nuttigs opleveren. En alsof dat alles nog niet genoeg is: The Return of the Loot!

Het is echt de moeite om door berg en dal te trekken en je ogen open te houden of personages, hoe onbenullig ook, aan te spreken. Hopelijk ontdek je net als ik het Haunted Tatarigami Village of de diverse graftombes (hallo Lara) diep verscholen in de bossen.

Ik wil je wel een raad meegeven: blijf op de begaanbare paden of wegen. De Japanse bossen zijn zo dik begroeid dat er soms geen doorkomen aan is, je niks ziet en geen flauw benul hebt van wat je aan het doen bent. Hou de dieren in de gaten, want zij kennen de kleine wegeltjes die soms al eens naar een graftombe of een ander geheim leiden.

Tip van het huis: gebruik Pathfinder en hou de icoontjes op je radar in de gaten.

The Return of the Loot!

Daar waar je in Valhalla beperkt was tot het upgraden van je bestaande uitrusting, valt er in Assassin’s Creed Shadows een pak loot te rapen. En weet je wat het ergste is: al dat lekkers wordt aangeduid met blauwe, gele en witte icoontjes. Deze lichten (bij het scannen met L2) overal op en roepen luidkeels “Praga loot ons, Praga loot ons,…” Ik denk dat zelfs een doorwinterde loothoer als Auron_sagara niet weet waar eerst te kijken. Je vindt niet alleen nieuwe gear/wapens en trinkets maar ook tools, rations, grondstoffen om je hideout te upgraden, en valuables om te verkopen voor Mon (de currency). Mijn ogen tintelen er nog van…

Tip van het huis: ga op zoek naar Legendary chests.

Mastery en Knowledge Points

In tegenstelling tot vorige games is ook de skill tree anders. Vroeger lag de focus op melee, stealth en ranged (Wolf, Raven en Bear). Nu heb je de keuze uit het upgraden van je drie wapens, je tools, shinobi en assassin. Yasuke heeft vijf wapens (twee ranged en drie melee) en samoerai.

Je verdient Mastery en Knowledge Points. Mastery points investeer je in je skills en met de Knowledge points speel je hogere ranks, en dus meer mogelijkheden, vrij. Uiteraard bepaal je ook hier zelf welke keuzes je maakt.

En dan zijn er nog de abilities. Abilities vind je in alle Mastery trees. Tijdens gevechten heeft elk wapen twee vaardigheidsslots waarin je vrijgespeelde actieve vaardigheden kunt plaatsen. Een vrijgespeelde vaardigheid van een wapen kan meerdere keren worden geüpgraded, wat nieuwe gameplay-mogelijkheden toevoegt. Ze worden in de combat trouwens ook heel cool in beeld gebracht.

Wie niet sterk is, moet slim zijn…

Met Yasuke vechten doet me wat denken aan de combat uit God of War. Eerst met mijn boog of Teppo (geweer) wat tegenstanders vanop afstand neerhalen. Dan er op afstormen, de deur inbeuken en er flink op inhakken. En uiteraard mijn abilities gebruiken om extra schade toe te brengen. Eigenlijk is het niet meer dan dat. Vind ik.

Naoe is veel uitdagender. Eerst de highground opzoeken of me verstoppen op een dak, in een boom of in de struiken. Met L2 de omgeving scannen, enemies taggen en met eagle vision zien of er tegenstanders in de huizen verborgen zijn.

Dan mijn plan van aanpak bedenken en uitvoeren. Tegenstanders geruisloos en onzichtbaar uitschakelen (opgelet voor de vele tuinlieden en burgers want zij slaan meteen alarm als ze je zien. Je mag ze ook niet doden, enkel knock-out slaan.)

Hou rekening met nachtegaalvloeren binnenshuis! Dit zijn vloeren die een piepend geluid maken als erop gelopen wordt. Deze tref je vooral aan in tempels, forten en paleizen.

Bon al fluitend, euhm fluit ik vijanden hun dood tegemoet. Word ik betrapt dan klim ik snel omhoog met mijn klimhaak, schuil ik even, en maak ik me op voor een tweede ronde. Wordt het spannend dan haal ik mijn, moeilijk woord Kusarigama, uit en slinger en zwier ik mijn tegenstanders de dood in. Lukt het niet? Geen probleem! De omgeving bevat zoveel mogelijkheden om mijn missies aan te pakken dat alleen het experimenteren al de moeite waard is. Op tijd dodgen bij de witten/blauwe aanvallen en zeker bij de rode is aan te raden. Op die bepalende momenten onthult de tegenstander zijn zwakke punten en is het aangeraden om snel een paar keer, of één keer goed, toe te slaan.

En die finishing moves? Amai menne frak! Er werd niet gelet op een litertje bloed, of een onthoofding, meer of minder.

Mi casa es su casa

Net als dat in Valhalla het geval was met je thuisbasis Ravensthorpe bouw je in Assassin’s Creed Shadows een hideout. Dit is je base of operations, en die bestaat uit diverse gebouwen. Denk aan stallen (scouts en smokkelaars), je study (missies, wereldmap), dojo (trainingsruimte), forge (wapens/gear upgraden, engraven en transmoggen) en Kakurega (contracten, safehouse). Je kunt deze later uitbreiden met nieuwe gebouwen. Sommige hiervan verbeteren je statistieken en eigenschappen, anderen zijn louter decoratief.

In je hidout breng je je volgers, vrienden, scouts en smokkelaars onder. Deze rekruteer je, of ontmoet je, tijdens je avontuur. Scouts kunnen gebieden ontdekken en info verzamelen die van pas komt bij bepaalde missies. Smokkelaars kunnen door jou getagde voorraden (hout, steen en stro) ophalen en afleveren in je hideout. Opgelet, afleveren doen ze op het einde van het seizoen. Met die grondstoffen kan je jouw hideout upgraden, uitbreiden en zo meer mogelijkheden vrijspelen.

Binnen in je gebouwen kun je de indeling van dingen als muurruimte en planken kiezen, die je naar eigen inzicht kunt inrichten met decoratie, harnassen, schilderijen, kunstwerken en meer. Je kunt zelfs de detaillering aan de buitenkant van je gebouwen upgraden.

Ook buiten kan je helemaal los gaan. Je hebt een grote keuze aan planten en bomen, tuinelementen, schermen en materialen waarmee je je eigen Japanse tuin kunt ontwerpen. Nog meer? Dat kan! Je kunt ook dieren introduceren in je hideout die je in-game aanschaft,  tegenkomt of schildert.

Enige nadeel, volgens mij: het is plezant om je basis uit te bouwen, en er tijd te spenderen, maar anderzijds vertraagt het wel de gameplay en neemt het je aandacht weg van de verhaallijn. Eerlijk is eerlijk: het ziet er enorm goed, gedetailleerd, uitgebreid en geloofwaardig uit. Het lijkt bijna een aparte spelmodus!

In de spelwereld tref je, naast de gebruikelijke arendsuitzichten, ook Kakurega aan. Dit zijn safe houses waar je terecht kan om te fast travellen, je tools/rations aan te vullen, van personage wisselen of je storage aan te spreken. Ze kosten je wel 800 Mon per stuk om te activeren. En activeer die beschikbare safehouses!

Audiovisuele parel (PS5 Pro graphics +1)

Geloof me wanneer ik zeg dat Shadows een audiovisuele parel is. Ik speel de game op PS5 en viel bijna achterover van mijn stoel. Speel je op een PS5 Pro dan blaast de game je op audiovisueel vlak uit je sokken.

De omgevingsgeluiden, muziek en voice acting zijn van de bovenste plank. Hoor de wind door de struiken en bladeren waaien, hoor hoe de sneeuw kraakt onder je voeten en hoe elk oppervlak anders klinkt onder je schoenen. Je kan er trouwens voor kiezen om de game in het Japans/Portugees te spelen. Zo krijg je nog meer de authentieke Shogun-ervaring van Disney+

Er zitten trouwens heel veel knappe cinematics in het spel waardoor de verhaallijn een lekker tempo blijft behouden.

Shadows werkt ook met seizoenen, zomer, winter, herfst en lente. Die hebben allemaal een impact op de gameplay en de omgevingen. Elk seizoen biedt ook nieuwe mogelijkheden op het vlak van gameplay of exploratie trouwens. In de herfst zie je hoe het bladerdek verkleurt, en hoe wind stof en bladeren doet opwaaien. In de winter is het landschap bedekt onder een dik sneeuwtapijt. Je ziet de koude adem van personages en dieren, hoort de sneeuw kraken, vijvers zijn bevroren en de sneeuw vertraagt je. Let ook hoe ijspegels afbreken van daken. Allemaal dingen om rekening mee te houden bij je sneaky aanpak. Onder water zwemmen, en door een rietje ademen is er dus niet bij. Over daken lopen dan maar? Ok, maar ijspegels die afbreken maken natuurlijk lawaai…

In de lente zie je het schitterend kleurenpallet van de Japanse bossen tot leven komen, en in de zomer hoe de zonnestralen door het bladerdek priemen. De Japanse fauna en flora wordt op kleurrijke wijze tot leven gebracht. En wanneer de regen met bakken uit de hemel plenst, donder en bliksem de omgeving oplichten en de wind op zijn hardst blaast is het echt genieten. Wel ideaal om ongezien je vijand te naderen onder het geluid van de neergutsende regen en donderslagen. Mist daarentegen kan dan weer tegenstanders verbergen.

Zo spelen dus zowel het dynamisch lichtsysteem, als de seizoenen en afwisselende weersomstandigheden, én dag/nacht-cyclus een rol in deze boeiende avonturentitel. En maak je geen zorgen. De seizoenswissels worden mooi weergegeven met een korte animatie.

Ook de vele details in de gezichtsuitdrukkingen van je personages, hun uitrusting en de natuur zijn een lust voor het oog. Assassin’s Creed Shadows is volgens mij zelfs een van de eerste games waarbij ik niet val over de kwaliteit van de personages hun haar. Ook de vele gebouwen, forten, tempels en je hideout blinken uit in details. Bij het beklimmen van de arendspunten (forten, tempels, bomen,…) is het altijd weer genieten van de vista’s die je te zien krijgt.

En als je dan toch aan het kijken bent, kijk dan even hoe de zon en de maan weerkaatsen op het water. En zo kan ik nog vele mooie momenten aanhalen!

Welkom in de Animus Hub

In het begin had ik niet helemaal door wat die Animus Hub was en hoe die werkte. Maar eens ik her en der in de omgeving die Animus Keys zag verschijnen, Animus-missies zag opduiken besloot ik eens te gaan neuzen.

De Animus Hub, die voor het eerst verschijnt in Assassin’s Creed Shadows, biedt toegang tot de nieuwste Assassin’s Creed-games. Hier kun je live missies volgen en exclusieve beloningen verzamelen. Dit is de nieuwe thuisbasis voor Assassin’s Creed-games, direct geïntegreerd in elke aankomende game. Deze modus zal zich blijven ontwikkelen de komende maanden en jaren belooft Ubisoft.

De hub heeft vier onderdelen: Memories, waar je de tijdlijn van Assassin’s Creed kunt verkennen, personages kunt ontdekken en je eigen games kunt starten, Projects, waar je regelmatig nieuwe missies kunt spelen en exclusieve beloningen en de in-game valuta Keys kunt ontgrendelen, Exchange, waar je Keys kunt inruilen voor exclusieve rewards, en Vault, waar je verzamelde gegevensbestanden, video’s en belangrijke stukken van het moderne verhaal van de franchise kunt archiveren.

Waarom Niet?

Er moet me iets van het hart…

Yasuke (Yaske) wat moet ik met jou aanvangen? Je bent een aardige en sympathieke kerel, en een stoere tank. Maar je past niet in het plaatje. In kleine ruimtes kan je niet uit de voeten, en die leap of faith is ook helemaal je ding niet. Je beschikt niet over eagle vision en hebt geen hidden blades. Je bent met andere woorden geen assassin…

Ik heb dan ook het gevoel dat je niet thuishoort in het plaatje. Het is pas na een uur of 10-12 (bij mij 11u30 speeltijd) dat ik je tegen het lijf liep. Dit omdat onze wegen mekaar kruisten. Vanaf dan kreeg ik de keuze om ook met jou te spelen. Maar begrijp me niet verkeerd: ik zat helemaal into Naeo, haar verhaal, zowel het heden als haar verleden (Kuju-Kiri), haar speelstijl en vibe. Je werd me dus een beetje opgedrongen.

Je komt inderdaad goed van pas om Naoe op bepaalde momenten, bvb de aanval op Yamazaki Castle, te helpen. En ja, af en toe moet ik verplicht met jou op stap, maar dat is tegen mijn zin… Niet dat ik je niet sympathiek vind ofzo, maar je bent mijn type niet.

En dan rijst de vraag waarom? Dat je met beiden een intro speelt, om kennis te maken, lijkt me normaal. Zo ontdekte ik spelenderwijs hoe jij een samoerai geworden bent. En dat plaatje klopte wel. Het deed me zelfs wat denken aan Shogun op Disney+ Maar geef me dan na de intro de keuze met wie ik het verhaal verder wil beleven.

In het geval van Valhalla – Eivar (M/V) of Odyssey (Alexios/Kassandra) was het logisch omdat beiden dezelfde verhaallijn hebben. In Assassin’s Creed Syndicate had je Jacob en Eve (tweelingen) waar je bepaalde missies had voor Jacob, en andere voor Eve. Maar in Shadows snap ik de bedoeling niet goed. Misschien had het personage Gennojo (hoe funny is die) een beter alternatief geweest…

Herspeelbaarheid? Misschien, maar dan vermoed ik dat ik nog steeds eerst de eerste twaalf uren met Naoe moet spelen. Heeft het te maken met de backlash rond het feit dat Yasuke een zwarte samoerai is, en al die heisa rond de game de voorbije maanden? En is dit dan die fameuze draai in Assassin’s Creed Shadows die Ubisoft er aan gaf om al dat gedoe te counteren?

Technische mankementjes

Je gaat me niet horen zeggen dat Shadows vol technische mankementen zit. Integendeel, het moet een waar huzarenstuk geweest zijn om dit alles tot leven te brengen. Maar er zijn een paar dingen die ik toch wil meegeven. Tijdens mijn meer dan 30 uur durende review sessie crashte Assassin’s Creed Shadows wel een paar keer. Ook mijn paard had soms kuren. Sommige tegenstanders hadden niet door dat ik voor hun neus stond of vielen spontaan een boom aan in plaats van mezelf. Maar nogmaals, buiten die crashes en mijn knol die bij momenten moeilijk deed ga je mij niet horen klagen. Misschien waren die crashes wel een teken van God om me even te doen pauzeren.

Gameplay

---