“Final Fantasy XVI op pc is een high performance game”

Daar zat ik dan achter mijn PC. Klaar om mijn allereerste Final Fantasy ooit te spelen. Een duik in één van de meest bekende en iconische game franchises ooit. Ik mocht aan de slag met Final Fantasy XVI op PC en focuste me op het grafische van de game. Deel 16 van Final Fantasy werd vorig jaar in juni uitgebracht op consoles, en zoals vele games werd deze na enkele tijd ook gepoort naar PC. Nadat ik de nieuwste versie van mijn drivers had geïnstalleerd kon ik eindelijk aan de slag. Ontdek in deze review of deze Final Fantasy XVI ook op PC interessant is om spelen!

Waarom Wel?

In de voetsporen van Clive Rosfield

In Final Fantasy XVI volgen we Clive Rosefield, de oudste zoon van de aartshertog van het koninkrijk Rosaria. In de volksmond wordt hij onder vrienden Wyvern genoemd en zijn jongere broer Joshua is heilig voor hem. Clive kreeg de ‘Phoenix’s Blessing’ en één van zijn belangrijkste taken is om Joshua met zijn leven te beschermen.

De toekomst van Joshua en heel Valisthea ligt in zijn handen blijkt later. Cliché maar het werkt. Clive ervaarde ik als een gesloten personage ondanks alle trauma’s die ik al zag in zijn nog jonge leven. Doch zijn er ook vele momenten waarop die gesloten façade eventjes de deur op een kier zet en we een andere kant zien van hem. Zo is er de zeer verbitterde relatie met zijn moeder Annabella of een jeugdvriendin die hij 13 jaar later terug tegen het lijf loopt. Deze ontmoetingen (en vele anderen) deden mij telkens terug naar de game grijpen.

Valisthea bestaat uit 6 koninkrijken die elk gebouwd zijn rond een ‘mothercrystal’. Een soort generator die energie produceert genaamd aether. Om deze te beschermen doen de leiders beroep op Dominants. Deze hebben speciale gaven om Eikons (machtige wezens) op te roepen. Hopelijk kan u tot hiertoe nog volgen. Dit heeft natuurlijk ook nadelen aangezien de politieke orde volledig verstoord is. Machtsmisbruik met Eikons en Dominants is één van de oorzaken die tot deze chaos heeft geleid. Alleen al voor het verhaal kan ik Final Fantasy XVI al de helft van de punten geven.

Personage na personage

Net als de lore in het Final Fantasy-universum is het aanbod aan niet speelbare personages enorm. Bij iedere (nieuwe) ontmoeting raakte ik meer en meer geïnteresseerd in het verhaal. Dankzij ATL (Active Time Lore) bleef info over de personages, lore en quests behapbaar en te allen tijde kon ik beroep doen op deze feature. Zeer handig, zeker wanneer er een karrenvracht aan info komt op bepaalde momenten.

Niet enkel Clive eiste een hoofdrol op, elk ander figuur in FFXVI liet zijn of haar licht schijnen op het verhaal in de game. Iedere keer met een andere (positieve of negatieve) invalshoek. Ondanks dat ik enorm veel info binnenkreeg kon ik verrassend goed volgen. Dit mede dankzij flashbacks in de cut scenes, aangezien er een serieuze sprong in de tijd wordt gemaakt vroeg in de game. Het lijkt wel of Square Enix perfect weet wanneer we even terug info nodig hebben over het verleden.

Anderzijds kan je ook de eerder vernoemde ATL raadplegen. Maar het is enorm indrukwekkend hoe de game bijna een film wordt en het verhaal zo vloeiend verteld wordt. Naast het verhaal zijn de voice acting en de soundtrack ook van een ontzettend hoog niveau. Vol emotie, op vele momenten zelfs wat humor en, last but not least de soundtrack is elke keer ideaal afgestemd op de situatie of locatie. Een absolute meerwaarde aan de Final Fantasy XVI-ervaring.

No ray tracing but that’s fine

Zelfs op de laagste grafische settings ziet de game er nog oerdegelijk uit en er is zelfs geen ray tracing aanwezig. Dit is in mijn ogen echt geen nadeel want de lichtinval in omgevingen, gebouwen en schaduwen rond personages zien er nog steeds zeer goed uit. De typische tekenstijl van Final Fantasy komt ook zonder ray tracing enorm goed voor de dag. DLSS 3 zit er dan weer wel in en het blijkt nogmaals dat dit zo’n meerwaarde is voor games. Final Fantasy XVI is een high performance game en gaat dus enorm veel inspanning vragen aan jouw pc. Ook zonder ray tracing.

Elke bossfight is uniek, net zoals de aanvallen die je in die gevechten te verduren krijgt. Een perfecte dodge en meteen erna een aanval uitvoeren blijft iedere keer weer een gevoel van voldoening geven. Het aanbod aan abilities dat ik eerder al aanhaalde maakt de waaier eens zo groot. Iedere animatie van een speciale aanval deed mij een paar keer staren naar mijn monitor. De emotie die Clive telkens in zo’n aanval stak deed me een beetje dichter groeien naar het hoofdpersonage.

Waarom Niet?

Weird waves en een crash of drie

Het had zo een nummer uit de playlist van FF XVI kunnen zijn. Over de muziek niets dan goed, maar Square Enix’s keuze voor een on-screen waveform is vreemd. Het doet denken aan trippy Windows Media Player-animaties, maar alleen aan de zijkant. De game is vrij lineair en ik had meer open wereld verwacht. Het reizen tussen gebieden via een map voelde soms onnatuurlijk aan.

Om Final Fantasy XVI op ultra-instellingen te spelen, is een buitengewoon krachtige pc vereist. Hoewel dit geen nadeel hoeft te zijn, stuitte ik op diverse problemen bij het starten van de game. Met name animaties met veel visuele effecten zorgden voor framedrops en stotteringen op mijn scherm. Tijdens gevechten en bij bepaalde moves verliepen de animaties niet soepel. Zelfs op gemiddelde grafische instellingen had mijn pc het soms zwaar. Om de game op de hoogste grafische instellingen te kunnen spelen, heb je dan ook zeer goede hardware nodig. Bovendien is de game maar liefst 170 gigabyte groot, waardoor een SSD zeker aan te raden is.

Gameplay

---