“Doom + Doom II is een optimale versie van twee klassiekers”

Het is intussen een licht understatement geworden om Doom een iconische shooter te noemen. De game zorgde voor een gigantische doorbraak in 1993 en ligt aan de bakermat van alles wat First Person Shooters geworden zijn. Ook de sequel Doom II die het jaar nadien volgde was mede belangrijk. Deze twee klassiekers hebben al heel wat versies gekend doorheen de jaren, maar ID Software brengt ze nu samen in een ultieme bundel. En deze bundel is nog veel méér dan dat.

Waarom Wel?

Twee games? Acht games!

Het is lastig om een remake/remaster-bundel als deze te beoordelen. Zowel Doom als Doom II zijn qua grafische stijl blijven hangen in de beginjaren ’90. Dat is wat ze vandaag nog steeds zo schattig en iconisch houdt, maar ook wat duidelijk aantoont dat dit geen moderne game is. Alles ademt de nineties uit, hoe modern je dit ook brengt. Natuurlijk is dit geen negatief punt, ik wil enkel benadrukken dat deze collectie gereserveerd is voor echte fans en nostalgie-jagers.

Want waar alles zeer oubollig en modern-ouderwets aanvoelt, is dit wel een collectie die met enorm veel liefde is gemaakt. Je krijgt eigenlijk geen twee maar ácht games in dit pakket. Elke mogelijke uitbreiding, DLC, opvolging of populaire mod is toegevoegd aan deze verzameling. Zo zijn alle master levels van de community aanwezig en heb je ook het tweedelige Final Doom. “No Rest For The Living” uit 2010 zit er ook bij (de eerste uitbreiding in 14 jaar) en met “Legacy Of Rust” krijgen we zelfs een volledig nieuwe verzameling aan levels, wapens, vijanden en story content.

Demonisch tuig voor iedereen

Al deze content maakt me oprecht enthousiast. Het toont aan dat de makers een gigantisch pakket wouden verzamelen. Je switcht enorm vlot en snel tussen alle content, kan elk level vanaf het begin selecteren en hebt honderd opties om jouw speelstijl perfect te implementeren. Dit pakket mag je écht wel een complete versie noemen. In het hoofdmenu krijg je bij elke game en uitbreiding ook een lekkere geschiedenisles. Deze iconische reeks verdient het.

Dien ik nog verder uit te weiden over de gameplay? Iedereen kent intussen Doom al en weet waarvoor het staat: als Doomguy (en later de Doom Slayer) schiet je een leger aan aliens en demonen aan gort op aarde, Mars en in de hel. Doom is de verpersoonlijking van bad ass knallen. De sfeer zit in deze collectie optimaal. Dankzij een nieuwe, moderne soundtrack is er weer een tikkeltje meer. Tuurlijk zijn de originele deuntjes geweldig maar die nieuwe songs bevallen me enorm. Ze zijn verdomd strak.

Je kan ook online aan de slag tegen mekander of collegiaal tegen het demonische tuig. Grote, volle servers verwacht ik niet meteen maar wie met een portie vrienden de nostalgie-knallers op volle gas wil zetten, kan zijn lusten botvieren.

Waarom Niet?

Het pixellandschap van weleer

Soms krijg ik het gevoel dat we de voorbije jaren al wel eens zijn dood geklopt met nieuwe versies, toevoegingen en inzichten van Doom. Je kan maar zo vaak blijven teren op één titel. Maar als hij zó iconisch is, kan je dat wel láng. En als je het dan nog eens zo sterk doet als hier, zie ik weinig redenen tot klagen.

Een hogere score dan onderstaand geef ik niet omdat het pixellandschap uit een ander tijdperk blijft. Het zou me wat vreemd vallen om dit al te lyrisch op te hemelen. Elke fan van Doom en alle uitspattingen die nógmaals wil gaan rippen en tearen heeft hier wel een optimale verzameling knalplezier.

Gameplay

---