“Princess Peach: Showtime! is een charmante, makkelijke game”

In 2005 schitterde ze al in de DS-game Super Princess Peach. Nuja, schitteren, de game blonk niet meteen uit qua moeilijkheid en was dan ook vooral gericht op het jongere publiek. Breekt Nintendo de deur open voor het grote publiek met Princess Peach: Showtime!?

Waarom Wel?

Zure pruim

Laat me in deze review meteen met de deur in huis vallen. Princess Peach: Showtime! Is opnieuw allesbehalve een moeilijke game. Maar blijf toch nog even hangen want de game zorgt wél voor een frisse wind in de wereld van Mario-games. Zo is voor één keer Bowser niet de grote vijand maar neemt de prinses het op tegen de Sour Bunch. Wanneer ze rekende op een gezellige theateravond wordt die verzuurd (yep) door deze bende. Aan jou om alle hoofdrolspelers te redden en de Sour Bunch te verslaan.

Gevarieerde gameplay

Het leuke aan Princess Peach: Showtime! is de afwisseling die je geserveerd krijgt. In elk level kruipt Princess Peach in een andere rol en dat heeft ook een impact op de gameplay. Wanneer ze een Ninja wordt, ligt de focus logischerwijs op stealth. Als cowboy kruip je op de rug van een paard om een wilde achtervolging in endless-runner-stijl in te zetten. Als detective moet je raadsels oplossen en als chef taarten versieren. Op een gegeven moment trek je zelfs je schaatsen aan om minigame-gewijs een spetterend optreden te geven. 

Ook de baasgevechten zijn best interessant. Ja het typische “sla drie keer op zijn hoofd en je hebt gewonnen”-systeem is opnieuw aanwezig. Maar deze gevechten zijn wél best uitdagend en passen ook mooi in het theaterthema. De variatie zorgt ervoor dat de game lekker weg speelt en best interessant houdt.

Een eigen smoel

Dat theaterthema wordt mooi naar voor gebracht in de leuke visuele stijl die de game heeft. De achtergronden zien er uit alsof ze door een amateurgezelschap in elkaar werden getimmerd. Bovendien zie je regelmatig de touwen hangen waarmee decorstukken recht gehouden worden én waaraan vijanden bewegen. Alle verschillende soorten levels die bij de verschillende Peach-kostuums horen passen perfect in het thema en zijn met de nodige liefde gebouwd.

Een ander leuk detail is dat Peach, wanneer ze loopt, haar standaard rok met een hand een klein beetje omhoog houdt. Want dat is wat een prinses doet. Van dit soort details wordt ik blij en het toont de liefde waarmee de ontwikkelaars aan deze game hebben gewerkt.

Waarom Niet?

Easy Peachy

Ja, ik heb me goed geamuseerd met Princess Peach: Showtime! tijdens m’n review periode. Maar dan moest ik me wel aanpassen aan het feit dat de game, net als zijn voorganger, best makkelijk is. Het is duidelijk dat Nintendo opnieuw het jongere publiek wil aanspreken.

Dat merk je ook aan de simpele besturing. Je doet namelijk alles met slechts twee knoppen: A en B. Springen, aanvallen, tips oproepen, … Alles doe je met deze twee knoppen. Dat is langs de ene kant knap, maar beperkt ook de creativiteit en diepgang. 

Horten en stoten

Wat ik tijdens het spelen voor deze review ook best bizar vond, was het feit dat het verhaal van Princess Peach: Showtime! bijna constant onderbroken wordt voor gesprekken met vijanden of bewoners van de theaterwereld. Dat haalt de flow enorm uit de game, maar is ook niet echt gericht op de jongere spelers. Die willen namelijk gewoon spelen en niet constant tekstjes lezen over hoe blij iedereen is dat Peach er is om de wereld te redden.

Maar het meest storende is het feit dat de game last heeft van stevige framedrops. Zowel tijdens de laadschermen zie je de framerate inzakken, maar ook tijdens erg drukke gevechten durft dit te gebeuren. Dat is natuurlijk niet ok, zéker voor een game die door Nintendo zélf werd ontwikkeld. Het is een nageltje waar we de laatste maanden al meer op geklopt hebben. Maar je merkt dat de Switch écht wel aan het einde van zijn adem zit en dat er dringend een opvolger nodig is.

Trailer

---