“STALKER: Legends of the Zone Trilogy is pittige nostalgie”

De Oekraïense ontwikkelaar GSC Game World heeft het de hulp van Mataboo de originele STALKER-trilogie naar consoles gebracht. In STALKER: Legends of the Zone Trilogy maken we (opnieuw) kennis met Shadow of Chornobyl, Clear Sky en Call of Prypiat. Overleven deze games de overstap naar console of waren ze beter in het radioactieve verleden blijven hangen? Ik testte het uit voor jullie.

Voor mij was het een blij weerzien met een game die een speciaal plekje in mijn hart heeft. Het was de game waarvoor ik mijn allerlaatste perstrip deed toen ik bij GUNK werkte. De setting van Chornobyl had zo’n grote indruk op mij gelaten, dat ik bij de uiteindelijke lancering van STALKER: Shadow of Chornobyl in 2007 diep teleurgesteld was over de staat van de game.

Die bugs en problemen zijn daarna wel netjes opgelost, waardoor STALKER 2: Heart of Chornobyl nu bovenaan mijn lijstje staat van must-plays in 2024. Maar eerst nog even een nostalgische trip maken met onderstaande GUNKtv-reportage van Praga en mezelf uit 2007…

Waarom Wel?

Grafisch nog dik in orde

Laat mij beginnen bij het meest belangrijke bij een port van oude games. Beide partijen zijn er in geslaagd om dit trio feilloos over te zetten naar hedendaagse consoles. Ondanks hun leeftijd zien de games er visueel nog uitstekend uit. Vooral bij de character modellen valt de leeftijd echt op. Maar de vele weidse vergezichten in The Zone zien er naar hedendaagse normen soms erg indrukwekkend uit. En da’s verwonderlijk, wetende dat deze trilogie respectievelijk in 2007, 2008 en 2010 op pc verscheen.

Ook de framerate is behoorlijk soepel dankzij de 60 FPS die ik op mijn Xbox Series X haalde. Ook de sfeer die typerend is aan de STALKER-games blijft goed overeind. En da’s dan weer goed nieuws met het zicht op STALKER 2 dat ergens in 2024 eindelijk moet verschijnen.

Je zou het bijna niet geloven, maar toen Shadow of Chornobyl, Clear Sky en Call of Prypiat op pc verschenen, ondersteunden deze games géén besturing met controller. Het is dan ook verrassend dat Mataboo erin geslaagd is om de besturing best natuurlijk te laten aanvoelen. Voor 14 jaar oude games tenminste.

Waarom Niet?

Gedateerde gameplayelementen

Want erg prettig is het eigenlijk niet om dit trio te besturen met een controller. Dat heeft te maken met het feit dat de ontwikkelaars ervoor gekozen hebben om géén aim-assist toe te voegen. Met muis en toetsenbord mis je dat eigenlijk niet, maar het gebrek aan nauwkeurigheid op controller had een aim-assist wél kunnen gebruiken. Daardoor voelen de gevechten altijd wat rommelig en onnauwkeurig aan. En da’s frustrerend.

Het feit dat de gameplay onverbiddelijk moeilijk kan zijn, helpt het spelplezier ook niet vooruit. Wanneer ik drie keer mijn avontuur in The Zone begon, werd ik elke keer getrakteerd op de meedogenloze moeilijkheid én het gebrek aan begeleiding. Verwacht géén duidelijke missiedoelen, maar maak je op voor het gedachtengoed ‘Trekt uw plan maar, manneke’. Dat past uiteraard perfect bij dit type game, maar veel spelvreugde krijg je hier als nieuwkomer niet van.

Trailer

---