“KARMA: The Dark World is een absolute must play voor fans van psychologische horror”

De beste horrorgames- en franchises komen heel vaak uit Japan. Ook de Japanse filmindustrie leverde al tal van horrorpareltjes af. KARMA: The Dark World komt eveneens uit Azië. Niet uit Japan, maar wel uit China, dat de laatste tijd goed bezig is met het veroveren van de gamewereld. Denk hierbij aan Black Myth: Wukong dat vorig jaar bijzonder goed onthaald werd. KARMA: The Dark World is het volgende bewijs dat China zich steeds meer en meer profileert als grote speler op de markt. Waarom dat zo is, lezen jullie in deze review.

Waarom Wel?

Dystopische werelden

KARMA: The Dark World is de debuutgame van de in China gelegen Pollard Studio. Deze studio heeft als doel om echte emoties en ervaringen te laten aanvoelen zoals het dit doet in de virtuele wereld. Door verhaalgedreven games te maken, wilt men de speler in staat stellen om na te denken over echte gedragingen en de diepere betekenis hierachter. Ik moet zeggen dat dit met KARMA: The Dark World aardig gelukt is.

Het is een first-person cinematische psychologische horrorgame die zich afspeelt in 1984 (niet toevallig) waarin jij, Daniel McGovern, Roam Agent van The Leviathan Corp, worden uitgedaagd om de geheimen van verdachte personen te onderzoeken. Dit in een wereld van spionage en bedrog waar alles wat je weet in twijfel wordt getrokken, inclusief je eigen identiteit.

De hele playthrough van KARMA: The Dark World voelt eigenlijk aan als een nachtmerrie waaruit je maar niet kan ontwaken. De game grijpt je vanaf de eerste seconden bij de keel en laat je niet meer los tot aan de end credits. De prachtig gecreëerde dystopische werelden zijn ongetwijfeld het sterkste punt uit de game. Stuk voor stuk voelen deze aan als een kunstwerkje waarbij de inspiratie duidelijk gehaald is bij klassieke meesterwerken.

Black Mirror

Hoewel KARMA: The Dark World door zijn verhaal bijzonder uniek aanvoelt, heeft het heel wat inspiratie gehaald bij klassieke psychologische horrorfilms en dystopieën. Vooreerst is er het feit dat de game zich afspeelt in 1984. Dit is niet geheel toevallig een verwijzing naar het boek van George Orwell, dat later verfilmd werd door Michael Radford. In KARMA: The Dark World luistert Daniel naar ‘Mother’, een A.I. gestuurde stem die aanwijzingen geeft en ervoor zorgt dat alle Roam Agents mooi binnen de lijntjes kleuren. Je zou dus kunnen stellen dat Big Brother altijd meekijkt.

Daarnaast heeft men bij het creëren van de dystopische werelden in de game inspiratie gehaald uit The Shining, bij David Lynch en zelfs Hideo Kojima. Al deze invloeden zijn enorm voelbaar.

Eén van mijn favoriete series allertijden is Black Mirror. Bij het spelen van KARMA: The Dark World had ik heel vaak het gevoel in het midden van een aflevering van deze serie terechtgekomen te zijn. Alleen is het allemaal veel enger en benauwder. Vooral wanneer je in de game een soort helm opzet om zo de geest van andere personen te kunnen verkennen, geeft dat gevoel.

Als je als fan van psychologische horror na het lezen van bovenstaande nog steeds niet overtuigd bent geraakt, dan weet ik het ook niet meer.

Waarom Niet?

Meer gameplay mocht

Het probleem dat de meeste cinematische (horror)games hebben, duikt ook op bij KARMA: The Dark World. Met andere woorden het gebrek aan gameplay. Alles wordt beperkt tot het wandelen van punt A naar punt B. Dit terwijl je op zoek gaat naar memo’s en interacties met personen en voorwerpen. Er zijn geen verschillende eindes, alles is voorgekauwd en je hebt vaker het gevoel dat je naar een miniserie aan het kijken bent dan dat je een game aan het spelen bent.

In KARMA: The Dark World krijg je regelmatig een puzzel voorgeschoteld. De oplossing hiervan wordt echter zo goed als altijd met de paplepel in de mond gegeven. Voorafgaand aan de puzzel kom je vaak een memo tegen waarin de oplossing in het vet of in een andere kleur wordt gezet waardoor je geen enkele vorm van voldoening krijgt wanneer je de puzzel oplost. Zelfs zonder deze hints zouden de puzzels van een veel te makkelijk niveau zijn. Zo lijkt de ontwikkelaar te willen aangeven dat het niet de bedoeling is dat mensen zouden komen vast te zitten en de game in één vlotte sessie kunnen uitspelen. Met een korte duurtijd van vier à vijf uur behoort dat zeker tot de mogelijkheden.

Trailer

---