“Metal: Hellsinger is een game die elke metalhead een orgasme zal bezorgen”

Demonen afslachten in de hel als een absolute badass. Met een arsenaal aan brutale wapens liters bloed bij elkaar knallen op zware gitaren. We denken collectief meteen aan Doom. Jarenlang waren we ervan overtuigd dat geen andere first person shooter deze adrenalinerush zo hard en stevig kon brengen. Nu is er Metal: Hellsinger. Het ritme van de zware gitaren is belangrijker dan ooit in deze rhythm based FPS. Levert het ook een zalige moshpit op?

Waarom Wel?

Natte droom

Laat me beginnen met één ding extreem duidelijk te maken. Als je niet van heavy metal en zware muziek houdt, dan is deze game niet voor jou. Hellsinger is een game gemaakt voor en door metalheads die duidelijk een grote liefde voor het genre hebben. Als grote fan van zowel metal als shooters leek dit dan ook een natte droom te zijn die werkelijkheid werd.

Hellsinger is heel simpel gesteld Doom en Guitar Hero in een blender. Net als in Doom kruip je in de huid van een stilzwijgende protagonist, hier mysterieus genaamd “The Unknown”. Net als in Doom is het verhaal vrij basic. Het komt erop neer dat een leger demonen in de hel een bloederige dood staat te wachten. In Hellsinger wordt het verhaal mooi gebracht via getekende cutscenes, knap aan elkaar gepraat door Troy Baker.

Metal is life

Je mag je verwachten aan vuile, gore demonen die je majestueus aan gort kan knallen, in stukken kan hakken en uit elkaar kan doen spatten. Dit doe je met een klein arsenaal aan basiswapens maar dit doe je vooral op de beat. Hellsinger draait namelijk volledig om de zware muziek.

De hele game heeft een unieke soundtrack met een resem bekende zangers en zangeressen waar ik spontaan een schedel van volkwijl. Onder andere Alissa van Arch Enemy, Matt van Trivium en Serj van System Of A Down lenen hun prachtige stemmen aan de bikkelharde songs. Elk level heeft een unieke track waar je helemaal in moet opgaan.

Moshpit in de hel

Wanneer je op de juiste maat knalt en hakt doen je aanvallen namelijk veel meer schade. Er zijn ook speciale finishing moves die je extra health geven maar die kan je enkel perfect op maat uitvoeren. Een gevoel voor ritme is dus echt onmisbaar in de hel.

Elk nummer begint opbouwend en naarmate je combo-meter hoger gaat, gaat ook de intensiteit koken. Raak je aan x16, dan barsten de vocals los. Er zijn acht verschillende levels met elks hun eigen grafische én muzikale stijl. De game is meer dan uitdagend genoeg.

Je krijgt een heerlijke mix van thrash metal, metalcore, djent, punk, death en nog andere invloeden. Je rijgt de combo’s aan elkaar en vliegt van de ene killing arena naar de volgende. Op het einde van elke hel wacht een boss fight, opnieuw met geheel eigen muziek.

Volume 100

Wie bij deze game blijft stilzitten, heeft simpelweg geen ziel. Op z’n minst tik je constant ritmisch mee met je voet. Ik had wat vaker problemen met m’n headset omdat die nogal bewoog tijdens het headbangen. Na een tijdje zette ik hem af en zette ik voor het eerst ooit m’n tv-boxen op volume 100. Het was het waard.

Nog nooit heb ik zo geschreeuwd van jolijt bij een game. Ik kon perfect op de breakdown een monster in drie stukken hakken en meteen erna gracieus in combo de volgende z’n hoofd tot pulp knallen. Wat. Een. Rush. Deze game is pure adrenaline.

De ultieme high

Je knalt je een weg doorheen de storyline op ongeveer 4 à 5 uur. Dat is niet bijster lang maar hoéft ook niet hier. Voor de doorzetters zijn er wereldwijde scoreborden en kan je die ultieme high score najagen.

Hellsinger vertrouwt op z’n gimmick die ijzersterk werkt en niet te lang blijft hangen tot hij saai wordt. De gameplay is even soepel en gelikt als de muzikale performance van de artiesten. Na elk level beluister ik met plezier de vrijgespeelde muziek opnieuw af in het soundtrack menu.

Doorheen al m’n enthousiasme was het moeilijk om de minpunten van de game te benoemen. Hoe perfect deze game ook aanvoelt, er zijn wel énkele pijnpuntjes.

Waarom Niet?

Over de korte lengte kan je discussiëren maar ik neem er persoonlijk geen aanstoot aan. Iets meer diepgang qua wapenarsenaal had wél gemogen. Met vier hoofdgeweren heb je het heel snel gehad.

Qua monsters is er genoeg variatie zonder echt nieuwe dingen. De boss fights stellen enigszins teleur, omdat ze er allemaal vrij hetzelfde uitzien. Vliegende schedels met andere kleurtjes. Satan heeft nood aan diversiteit bij z’n onderdanen. Toch mag iedereen buigen voor deze metal masterpiece.

VERDICT

9

Hellsinger is een game die elke metalhead een orgasme zal bezorgen. De gameplay en setting is één en al Doom, vergezeld van een enorm geile soundtrack vol zware gitaren. Demonen afslachten op de beat en combo’s perfect uitvoeren op de breakdown geeft een ongekende adrenalinerush. De acht hellen hebben elks hun eigen muziek die me continu deden bewegen en meebrullen. De gunplay is zeer vlot en het verhaal is mooi gebracht. Meer variatie qua wapenarsenaal en bossfights had gemogen. Verder is dit een geweldige ode aan Koning Metal. Up the horns!

Pluspunten
+ Op de beat slachten werkt perfect
+ Vlotte gameplay
+ Één grote adrenalinerush
+ Coole, gevarieerde levels
+ Artistiek mooi gebracht verhaal
+
Fantastische soundtrack

Minpunten
Weinig variatie qua guns & boss fights

Metal: Hellsinger
Beschikbaar vanaf 15/09/2022
Beschikbaar op PlayStation 5 / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.