“Hearthstone: Murder at Castle Nathria is verplichte kost voor de fans”

Na Voyage to the Sunken City is het tijd voor een tweede uitbreiding in The Year of the Hydra. De vele teasers en interviews omtrent Murder at Castle Nathria beloofden ons heel wat lekkers zoals een nieuw Infuse-keyword, zogenaamde Locations-kaarten én een wel héél interessante setting.

Dat klinkt allemaal mooi in theorie, al moet alles in een levende game zoals Hearthstone uiteindelijk wel in z’n plooi vallen. Ik kan je echter nu al verklappen dat dit voor mij de meest boeiende uitbreiding is sinds de Journey to Un’Goro- en Knights of the Frozen Throne-uitbreidingen (2017).

Wie zich die uitbreidingen nog herinnert, weet dat toen voor het eerst de Quest- en Hero-kaarten in het leven werden geroepen. Die kaarten gecombineerd met hun leuke setting waren een regelrecht schot in de roos; de hele community was wild van deze uitbreidingen. Met Murder at Castle Nathria zien we iets gelijkaardig opduiken; de Locations-kaarten én een uitbreiding in de vorm van Cluedo voor Hearthstone. Ik vermoed dat deze uitbreiding net zoals de Un’Goro- en Frozen Throne-uitbreiding de game in de toekomst richting zal geven.

Moordkasteel

Laat me beginnen met de setting; Castle Nathria. De mastodont van een kasteel doet tevens ook dienst al woning van Sire Denathrius. Hij beslist enkele vrienden uit te nodigen om een dinner party te houden, maar bekoopt dat jammer genoeg met zijn leven. Dat is meteen ook het thema van de uitbreiding; de moord op Sire Denathrius en de speurtocht naar diens moordenaar. Sire Denathrius was klaarblijkelijk thuis in verschillende kringen en nodigde een zeer divers publiek uit op zijn dinner party; gaande van oude bekenden zoals Kel’Thuzad en King Rafaam tot nieuwe gezichten Baroness Vashj en Stewart the Steward.

Samen met zes andere legendarische kaarten vormen deze personages de lijst van hoofdverdachten. De rode draad is hier duidelijk een stukje donkerder zoals we dat gewoon zijn van Hearthstone, maar tegelijkertijd ook heel stuk diverser. Waar andere uitbreidingen resoluut gaan voor één thema en de 135 nieuwe kaarten ontworpen worden richting één mikpunt, zijn er hier verschillende verhaallijnen binnen de uitbreiding.

Als het thema jou in de uitbreiding ligt, dan bevallen de 135 nieuwe kaarten jouw wellicht ook. Is dat niet het geval, dan staan er jou een minder boeiende drie maanden te wachten. Met Murder at Castle Nathria is dat helemaal anders; er is voor ieder wat wils.

Locations are here to stay

Een nieuw keyword krijgen we ook in de uitbreiding te zien onder de vorm van Infuse. Minions die op het bord sterven zorgen er namelijk voor dat Infuse-kaarten in jouw hand een leuke upgrade krijgen. Een mooi voorbeeld daarvan is Imp King Rafaam. Momenteel bevindt de kaart zich in het meest dominerende deck in de meta (al zal de nieuwe patch van vandaag daar wellicht verandering in brengen) nét door dat Infuse-effect. Rafaam brengt namelijk bij het spelen sowieso vier Imps terug te leven, maar eens het Infuse-effect in werking treedt (bij het sterven van vijf minions op het bord), geeft Rafaam meteen ook alle Imps een extra +2/+2! Ook Sire Denathrius himself is ook zo’n snoodaard die handig gebruik maakt van het Infuse-keyword en zo in heel wat decks terugkomt.

Leuk, zo’n nieuw keyword. Al zijn er reeds verschillende keywords die na verloop van tijd naar de Wild-modus worden verbannen om de standaardmodus van de game fris en monter te houden. Bij échte ‘fysieke’ kaarten zoals Heroes en Quest(line)s ligt dat wat gevoeliger; veel decks hebben die kaarten namelijk nodig om überhaupt te kunnen meedraaien tussen de andere klassen. Locations-kaarten zijn sinds de Quest(line)- en Hero-kaarten de eerste nieuwe kaartsoort die de game verwelkomt. De kaarten zijn bijzonder interessant; je speelt ze namelijk als een minion, maar hebben geen aanvals- of levenspunten. Je kunt ze dus ook quasi onmogelijk van het bord verwijderen.

Eens ze op het veld liggen, kun je hun effect kostenloos activeren waarna de Location een tweetal beurten in cooldown gaat. Een mooi voorbeeld komt opnieuw uit het dominerende Imp King Rafaam-deck; Vile Library. Eens het effect van deze kaart geactiveerd, krijgt een minion +1/+1 voor iedere Imp op het bord. In een deck voornamelijk op Imps gefocust, kan dat wel eens goed van pas komen… Dit effect kan tweemaal herhaald worden alvorens de Location verdwijnt.

Langetermijnvisie

De verschillende richtingen die de legendarische kaarten inslaan en de Locations-kaarten doen me vermoeden dat het Hearthstone-team volop experimenteert met de lange termijn van de game. Dat is overigens ook geen geheim; in het begin van dit jaar maakte het team duidelijk dat er dit jaar gefocust zou worden op de Quality of Life van de game. Nog niet overtuigd? Dan heb je duidelijk Prince Renathal nog niet gezien.

Deze kaart schroeft zowel het aantal levenspunten als het aantal kaarten in een deck op van 30 naar 40. De ontwikkelaars lieten reeds in verschillende interviews weten dat de kaart reeds jaren in de schuif lag, maar niemand ze ooit durfde/kon implementeren. Het feit dat ontwikkelaars nu wel de tijd nemen om de kaarten in het leven roepen (in plaats van een relatief nieuw en goedkoop keyword te introduceren) getuigt van een zoektocht naar hoe de game fris en levendig te houden op langere termijn.

Murder at Castle Nathria-All Stars

Afsluiten doe ik met enkele van mijn favoriete kaarten aan jullie voor te stellen. Beginnen doe ik met Sire Denathrius en Imp King Rafaam. Beide kaarten maken gebruik van de Infuse-eigenschap en zijn kernelementen in het alles dominerende Imp King Rafaam-deck. Ik vertelde jullie reeds wat er in de trukendoos van Rafaam zit, maar nog niet welke schade Denathrius teweeg brengt. Denathrius spelen kost jou 10 Mana-punten en brengt vijf schadepunten toe verdeeld over alle vijanden. De kaart beschikt daarboven over een eindeloze Infuse-eigenschap die ervoor zorgt dat er één schadepunt bij die vijf komt voor iedere stervende minion op het veld. Ook bij Control Shaman komt deze kaart bijzonder goed van pas; grote minions komen typisch het best tot uiting in Control-decks.

Die laatste maakt daarbij handig gebruik van de neutrale legendarische kaart Kael’Thas Sinstrider. Een minion van 6 Mana-punten die ervoor zorgt dat iedere derde minion gratis gespeeld kan worden. Gecombineerd met Schooling zorgt deze kaart ervoor dat de dodelijk Sire Denathrius heel wat vroeger gespeeld kan worden. Ook Mage kreeg enkele leuke speeltjes zoals Kel’Thuzad, the Inevitable. Deze zorgt ervoor dat gedode Volatile Skeletons terug op het bord komt. Passen ze niet meer op het bord, dan ontploffen deze simpelweg wat hun dodelijke Deathrattle-eigenschap triggert. Een Mage kan op deze manier een spelletje zéér snel beslissen…

Stelen is plezant

Het feit dat veel decks afhangen van één bepaalde kaart zoals Sire Denathrius of Kel’Thuzad, maakt het spelen van ‘stelende’ kaarten zoals Mutanus the Devourer en Theotar, the Mad Duke des te leuker om te spelen. Deze kaarten zorgen er namelijk voor dat je een specifieke kaart uit de hand van de tegenspeler kan stelen om zo diens strategie helemaal om zeep te helpen. Ik kan je reeds vertellen dat het stelen van een Sire Denathrius met een Infuse-effect van 12 minions bijzonder bevredigend is. Last but not least heb je Murloc Holmes, de kaart die de uitbreiding eigenlijk samenvat. De kaart geeft jouw bij het spelen drie raadsels die je moet zien op te lossen. Slaag je daarin? Dan krijg je de een kopie van de kaarten uit het raadsel in jouw hand.

Het moment waarop je deze kaart speelt is bijzonder interessant; zo kun je de kaart vroeg spelen, maar weet je bepaalde antwoorden op de raadsels nog niet. Op de vraag “welke van deze drie kaarten startte in de hand van de tegenstander?” kun je bijvoorbeeld vroeg in de game moeilijk antwoorden. Waag je een gokje, dan kan het zijn dat je snel in de game een leuke voorsprong krijgt. Je kunt de kaart ook later op het bord brengen om op zeker te spelen, als is het verkregen voordeel misschien wat kleiner op dat moment.

Het team achter Hearthstone is duidelijk druk in de weer met zijn langetermijnvisie en dat doet mij veel plezier. Getuigen daarvan de Locations-kaarten, het diverse gamma legendarische kaarten én Prince Renathal. Dit is zonder twijfel de meest boeiende en impactvolle uitbreiding sinds de Journey to Un’Goro- en Knights of the Frozen Throne-uitbreidingen.

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.