“Rogue Lords (Switch) is een titel die vol trots tussen zijn genregenoten staat”

Rogue Lords is een duivelse game. Letterlijk dan, want in deze turn-based roguelike speel je als niemand minder dan de Heer des Duisternis himself. De iconische demonenjager Van Helsing (van Dracula-faam uiteraard) heeft je naar de hel verbannen. Jarenlang heb je jouw wraak geplot. Aan jou om de aarde weer te laten huiveren en beven voor jouw macht.

Pc-gamers kunnen intussen al een dik jaar aan de slag met deze demonische indie. Zo ook onze eigen Yakkoi, die de game een verdienstelijke zeven opplakte. Steile leercurve ten spijt concludeerde hij dat Rogue Lords de meest strategische titel in z’n genre is en dat hij daar zowaar van genoten heeft. Nu de game ook op console beschikbaar is, en ik met een Switch-versie maar al te graag de televisie aan vrouwlief overlaat, leg ik graag even mijn mening naast die van Yakkoi.

Waarom Wel?

Turn-based roguelike met een twist

Rogue Lords is een turn-based roguelike die duidelijk de mosterd haalde bij twee cult-hits: Darkest Dungeon en Slay the Spire. De gameplay is zeker herkenbaar: een map met vertakkingen, combat met twee soorten levensbalken, wie sterft begint weer met niks, er zijn meerdere herkenningspunten. Toch geeft Rogue Lords er z’n eigen twist aan door je te laten spelen met Demonic Essence. Dit zijn de levenspunten van je team die je – naast verliezen in combat of tijdens encounters – kan gebruiken als currency om vals te spelen.

Dat lees je goed, Rogue Lords speelt met het heerlijke concept van je te laten valsspelen. Hoe kan het ook anders, als je letterlijk de duivel speelt? Werkelijk alles kan: negatieve status effects van jezelf aan een tegenstander geven, levensbalken integraal leegzuigen, de slaagkansen van een encounter serieus in jouw voordeel trekken, er zijn werkelijk geen grenzen. Nu ja, geen grenzen … tot je Demonic Essence op is, want dan is het spel afgelopen natuurlijk.

Strategische uitdaging

Dit maakt de game een strategische dans waarin je voortdurend kosten baten afweegt. Een fijne extra laag boven op de reeks strategische beslissingen die je steeds moet nemen. Welke Disciples neem je mee op missie? Wissel je deze ability om voor een andere, of wacht je tot je de abilities die je hebt kan upgraden? Kies je de volgende beurt voor combat of passeer je liever eerst even langs de shop? Ik moet zeggen dat Rogue Lords binnen z’n genre behoorlijk sterk staat op dit vlak. Het spel doet je voortdurend twijfelen en vooruitdenken.

Tim Burton-sfeertje

Waar ik net zo van geniet, is het cartoony Tim Burton sfeertje dat er over de game hangt. De artstyle is heerlijk met knappe illustraties en sfeervolle omgevingen. Ook qua muziek en stemmenwerk slaat Rogue Lords wat mij betreft de bal volledig raak. Het is een leuk sfeertje dat de moeilijke gameplay bij momenten genoeg contrasteert om de game niet gefrustreerd weg te leggen.

Fijn hierin is dat het spel je tussen encounters in ook fysiek over de map laat lopen. Dit laat je niet alleen de verschillende zones die je doorloopt een beetje verkennen, het is ook een mogelijkheid voor de makers om bonus encounters in het geheel te verwerken. Deze kun je dan in ruil voor extra rewards verkennen. Al is ook dat niet altijd de slimste keuze, aangezien ieder gevecht of iedere gefaalde check bij een encounter drastische gevolgen kan hebben.

Waarom Niet?

Niet helemaal opgeblonken

Yakkoi wist toch nog best veel schoonheidsfoutjes op te merken in Rogue Lords toen het op pc verscheen. Die lijken op de Switch-versie die ik speelde grotendeels weggewerkt. Toch voelt de game nog niet helemaal opgeblonken aan. Voornamelijk wanneer je de spelwereld tussen twee encounters verkent kan het spel wel wat rare kuren vertonen. De framerate is alvast all over the place in deze birdeye-view 3D-stukjes, met hier en daar de oprechte hapering tijdens het inladen van de tevens low poly spelwereld. Ook zijn er vaak kleine stukjes in de omgeving waar je ogenschijnlijk achter kan blijven hangen. Een beetje klungelig, maar gelukkig niks game breaking.

Niet voor tere zieltjes

Hoe charmant de game er dan ook mag uitzien, Rogue Lords is een roguelike volgens het boekje. Dat wil zeggen dat je bij iedere gefaalde run steeds weer van nul begint. De game is wel zo lief om je Disciples na ieder gevecht automatisch te healen, maar maak je geen illusies: falen zul je met hopen. Dat komt voornamelijk doordat de game je weinig of niets uitlegt over hoe de verschillende personages in de game in combat staan en hoe hun rollen op elkaar inspelen. Zo besef je pas later dat je een DPS, healer en tank combo nodig hebt om een beetje schijn van kans te maken. En dan nog moet je uitpluizen welke abilities zij net hebben en wat je best upgradet.

Zoals Yakkoi concludeerde, er zit een steile leercurve aan dit hele boeltje. Eentje waar ik persoonlijk eerlijk gezegd moeilijk omheen kon bij momenten. Maar des te groter het gevoel van voldoening wanneer je dan eindelijk een chapter succesvol hebt kunnen afronden.

VERDICT

7

Rogue Lords is een titel die vol trots tussen zijn genregenoten mag staan. De bijkomende twist van het valsspelen in ruil voor Demonic Essence is een leuke extra die het stategische kantje van de game net dat tikje meer uitspeelt. Ook de artstyle en het cartoony horrorsfeertje doen het wel voor mij. Enkel de steile leercurve gooit soms wat roet in het eten, alsook de schoonheidsfoutjes in de verkenning-stukken van de game. Maar deze neem ik er met plezier bij.

Pluspunten
+ Schaamteloos kunnen valsspelen is fijn
+ Leuk strategisch proefstuk
+ Heerlijk cartoony sfeertje

Minpunten
Niet voor tere zieltjes
Ook op console draait de game niet altijd optimaal

Rogue Lords
Beschikbaar vanaf 12/05/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / Switch / PC
Gespeeld op Switch
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Lazlo

De legende gaat dat Lazlo's eerste woordje "PlayStation" was. Straf, want Sony's iconische console verscheen pas twee jaar na z'n geboorte. Desondanks omschrijft Lazlo zichzelf intussen als een ware platform-agnost en verdeelt hij de koek tussen z'n PlayStation 5, Nintendo Switch en pc. Op genre-vlak is hij een alleseter, al heeft hij een bijzondere voorliefde voor alles met een sterk verhaal, of waar hij zich urenlang met z'n vrienden in kan verliezen.

%d bloggers liken dit: